صنایع و معدن مازندران

» صنایع و معدن

سلام خدمت مخاطبين سایت صنایع و معدن مازندران اين پست مطالبی با ارزش و خواندنی قرار داده ایم امیدواریم با مطالعه آن نهایت استفاده را ببرید

اگر از اين پست لذت برديد و خوشتون امده در صفحات اجتماعي خود به اشتراک بگذاريد تا ديگران هم استفاده کنند.

و همچنين خواهشمنديم با نظرات و پيشنهادات خود ما را ياري بفرماييد

با گذاشتن نظر در قسمت دیدگاه ها می توانید ما را در بهتر شدن یاری کنید

کدخبر: ۳۳۳۸۴

 گرانی کاغذ و ملزومات چاپ به افزایش فوق‌العاده نرخ کاغذها منجر خواهد شد. این اتفاق و ضربه گیج‌کننده، برخلاف سایر گرانی‌ها مبارک است و فرخنده! بیش باد نرخ کاغذ و بیشتر باد بهای کتاب!

با آنکه سود فروش هر کتاب بسیار کمتر و مکافات تولیدش بسیار بیشتر می‌شود، اما به هیچ وجه از چنین روندی، وحشت‌زده نیستم؛ فقط نگران هستم! (در زبان فارسی دری، به همراه بیمار «نگران» گفته می‌شود). به همین معنا باید نگران بود یعنی همراه این بیماری و پدیده اقتصادی بود و به اقتضائاتش پاسخ گفت. در روزها و هفته‌های گذشته، از این گرانی‌ها و پیامدهای آن بسیار گفته شده و دلهره‌ها هر دم بیشتر و بیشتر شده است اما اگر به همه دلهره‌ها از نظر فرهنگی و آینده آن بنگریم، بی‌سبب است. شک نکنید که گرانی کتاب در میان‌مدت نیز به رشد و تعالی فرهنگی ایران و افزایش سرانه مطالعه در کشور خواهد انجامید. بیایید ببینیم گرانی کاغذ و چاپ چه پیامدهایی دارد و چرا ناشران کوچک (اگر حرفه‌ای هستند) و نویسندگان حرفه‌ای و تصویرگران کاربلد نباید کوچک‌ترین دغدغه‌ای در این باب داشته باشند، از قضا سرکنگبین صفرا خواهد فزود. گمان و برآورد اشتباهی است اگر بپنداریم که ناشران کوچک یا ناشران قدیمی و خوب که ضعف مالی دارند در شرایط مرگبار کنونی، مجبور به تعطیلی خواهند شد. چنین اتفاقی نخواهد افتاد و این شرایط برکت می‌آورد نه مرگ؛ ناشران کوچک اگر اصل کارشان درست باشد با سرافرازی و (البته با مرارت) باقی می‌مانند. این غیر ناشران هستند که حذف خواهند شد. در نخستین قدم، با افزایش شدید بهای کتاب، آن کاغذپاره‌های مجوز نام، دیگر به درد نخواهند خورد؛ دیگر کسی خود را به صرف اینکه جواز نشر دارد، ناشر نخواهد دانست و جرات نخواهد کرد کتاب‌ها را روی چنین کاغذ گرانی چاپ کند. این درست است که با افزایش قیمت‌ها، یکی از نخستین کالاهایی که از سبد خرید حذف می‌شود، کتاب است اما این قانون شامل همه خریدها و همه کتاب‌ها نخواهد شد. در شرایط جدید، خریداران کتاب باز هم کتاب می‌خرند اما دقت و بررسی بیشتری در انتخاب کتاب خواهند کرد و خیلی زود محتوای خوب، خود را از میان شرایط کنونی (نبود امکان تبلیغات گران، نبود امکان استفاده از رانت‌های متعدد و…) بالا خواهد کشید و جلوه‌گری خواهد کرد. غیرناشران اما ضربه‌های کاری خواهند خورد. بسیاری‌، دیگر نمی‌توانند هر متن و هر تصویری را کنار هم بگذارند و به پشتیبانی این یا آن، تعدادی را بفروشند که مثلا بتوانند «ناشر» بودن خود را تداوم دهند و از آن برای کارهای دیگر استفاده کنند. در شرایط جدید، خود کاغذ به زبان می‌آید و نمی‌گذارد هر متنی را روی آن حک ‌کنند. هر چه هزینه‌های کاغذ و چاپ بالاتر رود، ارج و قرب تولید محتواهای بهتر، بیشتر خواهد شد که در میان‌مدت و بلندمدت به رشد سطح فرهنگی و افزایش قابل ملاحظه سرانه مطالعه خواهد انجامید. از گرانی کاغذ و چاپ و افزایش بهای کتاب نترسیم. هیچ انتشاراتی، اگر یک نشر واقعی باشد، تعطیل نخواهد شد. ناشران واقعی باقی می‌مانند و بقیه به سراغ کارها و حرفه‌های دیگری که تاکنون از وجود این غیر ناشران محروم شده بودند، می‌روند. آفت رشد و پیشرفت، تداوم سیاست‌های یارانه‌ای است که رانت‌خواری با کتاب را زنده نگه خواهد داشت. آن وقت، هم چوب را خواهیم خورد و هم پیاز را. نشر می‌ماند، کتاب می‌ماند و فرهنگ به سوی تعالی می‌رود. بمانیم و ببینیم.
سیدرضا تهامی / مدیر انتشارات دبستانک

 


شما مخاطبين عزيز سايت صنایع و معدن مازندران از اين پس با مراجعه به وب سايت ما مي توانيد جديد ترین مطاب را مطالعه کنید و از خواندن ان ها لذت ببريد

وچنانچه انتقادي به سايت ما داشتيد مي توانيد در قسمت نظرات ما را در جريان بگذاريد

سایت صنایع و معدن مازندران

سلام خدمت مخاطبين سایت صنایع و معدن مازندران اين پست مطالبی با ارزش و خواندنی قرار داده ایم امیدواریم با مطالعه آن نهایت استفاده را ببرید

اگر از اين پست لذت برديد و خوشتون امده در صفحات اجتماعي خود به اشتراک بگذاريد تا ديگران هم استفاده کنند.

و همچنين خواهشمنديم با نظرات و پيشنهادات خود ما را ياري بفرماييد

با گذاشتن نظر در قسمت دیدگاه ها می توانید ما را در بهتر شدن یاری کنید

روابط دوستانه به دو صورت کوتاه و بلندمدت تقسیم می‌شوند؛

به‌طور معمول روابط بلندمدت با گذشت زمان با مسائل جدید اما به‌ظاهر غیرقابل حل روبه‌رو می‌شوند که به‌تدریج رابطه دوستانه را تخریب می‌کنند.
به گزارش ایسنا به نقل از سایکوسنترال، برای بهبود روابط دوستانه باید در بعضی موارد اعتقادات شخصی را کنار گذاشت و همه چیز را از دریچه ذهن دوست خود نگاه کرد. در ادامه به جای قضاوت باید پذیرش واقعیت را یاد بگیریم و در گام بعد به جای توجه به انتخابات پیش‌رو تنها علایق مشترک را پیدا کنیم.

تعریف و تمجید
از دوست خود هرچند اندک تعریف کنید. به‌طور حتم لازم نیست دوست شما کاملا مطابق میل شما عمل کند، بلکه تنها باتوجه به نقاط مشترک در رابطه دوستی، نقاط روشن را پیدا و از آنها تعریف کنید.
با تمجید از دوستان‌تان فرصت ایجاد مکالمات منجر به رشد را فراهم کنید تا در کنار این فرصت انتقادهای خود را نیز بیان کنید.

گوش کردن
به سخنان دوست خود گوش دهید؛ هرچند که می‌دانید تکراری است. تنها با خوب گوش کردن است که می‌توانید ابعاد مشکلات موجود در رابطه را بشناسید و زمینه رفع کردن آنها را فراهم کنید.
در واقع با مهارت خوب گوش کردن است که دوست شما متوجه می‌شود به او توجه دارید و او نیز در ادامه سعی می‌کند این رفتار را از شما فرا بگیرد.

بخشیدن
بخشیدن یک هنر است که این هنر تنها فراموش کردن درد و رنج نیست، بلکه بخشیدن، هنر رها کردن احساس درد و رنج ناشی از یک رویداد تلخ است.تنها با بخشیدن است که می‌توان آن را به دیگران آموزش داد؛ پس شما نخستین نفری باشید که به این مهارت دست پیدا می‌کنید.

یاد بگیرید
درباره رفتار دیگران و خاستگاه این رفتارها تحقیق و مطالعه کنید. به جای توجه به گمانه‌ها با مطالعه شخصیت و واکنش‌های طرف مقابل سعی کنید او را بهتر درک کنید.

امیدوار باشید
توقعات خود را از دوست‌تان که بیشتر براساس شخصیت، رفتار و احساساتش است، کنار بگذارید یا تغییر دهید. در واقع با کنار گذاشتن توقعات از دیگران می‌توانید زمینه لازم برای رشد خود را فراهم کنید.
امید یک نیروی قدرتمند برای رشد و تعالی انسان است، اما باید به این نکته دست یافت که برخی افراد از تغییر گریزان هستند.

سپاسگزار باشید
سعی کنید همواره حق‌شناس باشید، چراکه تنها با داشتن این عادت است که می‌توانید به دوست خود نشان دهید که کار او در شرایط سخت برای شما قابل‌توجه بوده است.
مهم‌ترین مسئله درباره سپاسگزاری، مسری بودن آن است. در واقع دوست شما با دیدن این رفتار شما یاد می‌گیرد که چگونه ویژگی‌های مثبت شما را شناسایی کند.

اهداف را بشناسید
باتوجه به روش‌های مطرح شده در پایان باید بدانید شناخت اهداف در یک رابطه دوستانه بسیار دارای اهمیت است. بدون شناخت اهداف و بلندپروازی برای رسیدن به آنها، انگیزه انسان از بین می‌رود؛ بنابراین اهداف مشترک باید شناسایی و تشویق شوند.


شما مخاطبين عزيز سايت صنایع و معدن مازندران از اين پس با مراجعه به وب سايت ما مي توانيد جديد ترین مطاب را مطالعه کنید و از خواندن ان ها لذت ببريد

وچنانچه انتقادي به سايت ما داشتيد مي توانيد در قسمت نظرات ما را در جريان بگذاريد

سایت صنایع و معدن مازندران

سلام خدمت مخاطبين سایت صنایع و معدن مازندران اين پست مطالبی با ارزش و خواندنی قرار داده ایم امیدواریم با مطالعه آن نهایت استفاده را ببرید

اگر از اين پست لذت برديد و خوشتون امده در صفحات اجتماعي خود به اشتراک بگذاريد تا ديگران هم استفاده کنند.

و همچنين خواهشمنديم با نظرات و پيشنهادات خود ما را ياري بفرماييد

با گذاشتن نظر در قسمت دیدگاه ها می توانید ما را در بهتر شدن یاری کنید

کدخبر: ۳۳۳۸۶

وقتی صداوسیما در مدیریت حرفه‌ای خود چنان ضعیف و بی‌اثر عمل می‌کند که نقش ناچیزی در افکار عمومی کشور ایفا می‌کند، میدانی وسیع برای انواع رقیبان فارسی‌زبان خارج از کشور می‌گشاید که مدیریت افکار عمومی مردم ایران را به‌دست بگیرند و تصویری به جامعه ایران ارائه کنند که خود دوست دارند.

تکلیف تلویزیون‌هایی مانند بی‌بی‌سی فارسی، ایران اینترنشنال یا شبکه‌هایی مانند ایران‌وایر و آموزشکده توانا و امثال اینها معلوم است. هر کدام از اینها پروژه‌ها و دیدگاه‌های خود را دارند. بودجه آنها از مراکز معینی وابسته به دولت‌هایی مانند انگلیس، امریکا و عربستان تامین می‌شود و به‌تبع در پی تامین منافع همان دولت‌ها حرکت می‌کنند؛ نه منافع ملت ایران.
اما مشکل جدی را در صداوسیما باید جست که چرا باید با سانسورها و انحصارطلبی‌ها و مدیریت غیرحرفه‌ای خود چنین فضایی برای اغیار باز بگذارد؛ رسانه‌های اغیاری که جز به ایجاد فقر و گرسنگی و جنگ و خون علیه ملت ایران نمی‌اندیشند. آزادی بیان و آزادی رسانه آن نیست که یک رسانه در پی توجیه تروریسم برآید.
گرچه این رویه مدت‌هاست در چند رسانه فارسی‌زبان خارج از کشور کاملا مشهود است اما واکنش خبری آنها به حمله تروریستی تازه در اهواز که منجر به کشتار مردم بی‌گناه شد، عریان‌تر و آشکارتر از دیگر موارد نشان داد که چگونه بی‌بی‌سی فارسی، ایران اینترنشنال، آموزشکده توانا، من و تو، دویچه وله و… کشتار مردم ایران را بی‌اهمیت می‌شمرند و طوری سخن می‌گویند که گویی تروریست‌ها ذی‌حقند. یک گروه تروریست در شهر اهواز مردم را به گلوله می‌بندد و دهها نفر کشته و زخمی می‌شوند. یک رفتار تروریستی محض که با هیچ قاعده و قانونی در هیچ کجای جهان نمی‌توان از آن تنفر نداشت و محکومش نکرد.
اما گویی مردم ایران انسان نیستند و تروریست‌ها وقتی مردم ایران را قتل عام می‌کنند تروریست نیستند زیرا مقتولان و مجروحان ایرانی‌اند. این چیزی است که از رسانه‌های فارسی‌زبان خارج از کشور می‌فهمیم. آنها برای یک حمله با چاقو در متروی لندن، واژه تروریسم به‌کار می‌برند اما وقتی خبر کشتار تروریستی مردم اهواز را اعلام می‌کنند، از به‌کار بردن این واژه دوری می‌کنند. رسانه باید در کار گردش اطلاعات باشد؛ نه گردش گلوله و مرگ و ترور.
کامبیز نوروزی / حقوقدان

 


شما مخاطبين عزيز سايت صنایع و معدن مازندران از اين پس با مراجعه به وب سايت ما مي توانيد جديد ترین مطاب را مطالعه کنید و از خواندن ان ها لذت ببريد

وچنانچه انتقادي به سايت ما داشتيد مي توانيد در قسمت نظرات ما را در جريان بگذاريد

سایت صنایع و معدن مازندران

سلام خدمت مخاطبين سایت صنایع و معدن مازندران اين پست مطالبی با ارزش و خواندنی قرار داده ایم امیدواریم با مطالعه آن نهایت استفاده را ببرید

اگر از اين پست لذت برديد و خوشتون امده در صفحات اجتماعي خود به اشتراک بگذاريد تا ديگران هم استفاده کنند.

و همچنين خواهشمنديم با نظرات و پيشنهادات خود ما را ياري بفرماييد

با گذاشتن نظر در قسمت دیدگاه ها می توانید ما را در بهتر شدن یاری کنید

کدخبر: ۳۳۳۸۸

گروه مسکن و شهرسازی: پروژه مسکن مهر پردیس جزو سخت‌ترین پروژه‌های مسکن مهر است.

این را مدیرعامل شرکت عمران شهرهای جدید می‌گوید و یادآوری می‌کند که کلنگ‌زنی در منطقه‌ای بدون زیرساخت، بر سختی‌ها و هزینه‌های ساخت شهر جدید پردیس افزوده است. این سخن شاید به‌طور غیرمستقیم پاسخی به انتقادهای مردم و رسانه‌ها درباره تکمیل نشدن به‌موقع و تحویل دیرهنگام این پروژه‌ها باشد. از حدود ۸۲هزار واحد که برای مسکن مهر پردیس در نظر گرفته شده تاکنون حدود ۳۰هزار واحد مسکونی به مردم تحویل داده شده است و در مجموع این پروژه ۸۰درصد پیشرفت فیزیکی دارد. مدیرعامل شرکت عمران شهرهای جدید می‌گوید جانمایی نادرست و کمبودهای مالی از مهم‌ترین مشکلات شهر جدید پردیس بوده و همین مسئله موجب برخی بدعهدی‌ها در تحویل به‌موقع واحدهای مسکونی و تامین امکانات زیرساختی آنها شده است.
به‌گزارش صمت، آن‌طور که حبیب‌اله طاهرخانی گفته، مسکن مهر پردیس با تعهد ساخت حدود ۸۲هزار واحد مسکونی، پروژه شهرسازی بسیار بزرگ، پیچیده و دارای توپوگرافی ویژه‌ای است. این پروژه نیاز به هزینه‌های گوناگونی دارد که بخشی از آن را دولت و بخشی دیگر را آورده‌های مردم تامین می‌کند.
به گفته او، به‌دلیل آب‌وهوای بهتر این منطقه جغرافیایی، مسکن مهر پردیس از ابتدا با اقبال بیشتری ازسوی مردم روبه‌رو شد اما زمین آماده توسعه شهری در این شهر جدید وجود نداشت و به همین دلیل، نه‌تنها فرآیند شهرسازی در این منطقه طولانی شد، بلکه هزینه‌های بسیار بالایی نیز بر دوش سازندگان و دولت گذاشت، درحالی که اگر این شهر در زمین‌های جنوب تهران پس از تخریب خانه‌های فرسوده ساخته می‌شد، هزینه‌ کمتری داشت.
به گزارش وزارت راه‌وشهرسازی، حبیب‌اله طاهرخانی، معاون وزیر راه‌وشهرسازی گفت: ساخت۸۲هزار واحد مسکن مهر در آخرین سال دولت دهم در شهر جدید پردیس آغاز شد که به‌دلیل شرایط جغرافیایی ویژه و تاخیر در زمان اجرای آن نسبت به سایر سایت‌های مسکن مهر، از ویژگی‌های خاصی برخوردار بود و به همین دلیل از همان ابتدا با مسائل و مشکلات عجیبی روبه‌رو شد که تاکنون بسیاری از آنها برطرف شده است.
طاهرخانی با اشاره به افزایش ناگهانی قیمت‌ها در زمان آغاز پروژه مسکن مهر پردیس در سال۹۱، بیان کرد: مسکن مهر پردیس شرایطی بسیار ویژه و متفاوتی با شهرهای جدید دیگر مانند پرند دارد و به همین دلیل به‌نتیجه رساندن آن نه‌تنها به زمان بیشتری نیاز داشت، بلکه هزینه بسیار بیشتری نیز نسبت به سایر شهرها می‌طلبید.
معاون وزیر راه‌وشهرسازی راهکار اصلی تکمیل پروژه‌های این شهر جدید را درپیش گرفتن روش مناسب تامین مالی دانست و گفت: مانع بزرگ و غیرقابل اجرایی در پردیس وجود ندارد، تمامی پروژه‌های آن قابل اجراست و فقط نیازمند اعتبار و زمان کافی است. با وجود تمامی مشکلات موجود روند کاری ۵سال گذشته پروژه پردیس مثبت بوده و فعالیت در این شهر به‌طور پیوسته ادامه داشته است.
مدیرعامل شرکت عمران شهرهای جدید با تاکید بر اهمیت استفاده از منابع داخلی این شرکت در پیشبرد پروژه‌ها، گفت: پیگیری برای جذب منابع ملی ادامه دارد، اما نکته مهم آن است که همه از شرایط ویژه کشور مطلع بوده و نمی‌توانیم انتظار اتفاق خارق‌العاده‌ای را داشته باشیم، بنابراین باید تلاش کنیم شرایط لازم برای استفاده و جذب منابع مالی داخلی در پیشبرد پروژه‌ها فراهم شود.
طاهرخانی سازماندهی اقدامات، گرفتن مجوزهای لازم و استفاده از روش مناسب در استفاده از منابع داخلی را در تحقق اهداف پردیس ضروری دانست و اظهارکرد: درخواست ما از پیمانکاران این است که به‌هیچ وجه پروژه‌ای را متوقف نکنند. همه بخش‌های ذی‌ربط باید در حد توان و بدون کوچک‌ترین سستی، موضوع‌ها را پیش برده و مطالعات واقعی مردم را عملی کنند.

آخرین وضعیت زیرساخت‌های پردیس
طاهرخانی در بیان میزان پیشرفت زیرساخت‌های مسکن مهر پردیس گفت: مسکن مهر ۳وجه اصلی دارد؛ یکی وجه آن، بخش ساختمان است که در پردیس ۸۶درصد پیشرفت دارد و ۴۰هزار واحد آن در مرحله نازک‌کاری است. موضوع دیگر خدمات زیربنایی مانند آب، برق و فاضلاب است که پیشرفت ۶۲درصدی دارد؛ بنابراین فاصله‌ای در این مرحله داریم. موضوع دیگر محوطه‌سازی و آماده‌سازی است.
وی افزود: پردیس سایت ویژه‌ای است که ناگزیریم دیوارهای حائل و شهرسازی متفاوتی را در آن داشته باشیم. این بخش نیز حدود ۶۰درصد پیشرفت داشته است.
طاهرخانی اضافه کرد: پیش‌بینی این است که همه ساختمان‌های باقیمانده تا پایان امسال و اوایل سال آینده تکمیل شود اما اولویت ما این است که برای تامین زیرساخت‌ها تامین مالی کنیم و امیدواریم بتوانیم به‌تدریج واحدها را تحویل دهیم.

نیاز پردیس به ۱۵۰۰ میلیارد تومان دیگر
اگرچه تاکنون بیش از ۳هزار میلیارد تومان بودجه دولتی و آورده‌های مردمی برای تکمیل واحدهای مسکن مهر پردیس هزینه شده، اما سرپرست شرکت عمران شهر جدید پردیس می‌گوید برای تکمیل واحدهای باقیمانده، ۱۵۰۰میلیارد تومان دیگر نیاز است و همین نیاز مالی ممکن است ساخت ۲۰درصد کارهای باقی‌مانده از این شهر جدید را کُند کند.
به گزارش وزارت راه‌وشهرسازی، حبیب‌اله چاغروندی با تاکید بر اینکه مشکلات پردیس بسیار بزرگ و خاص بوده و باید با روش‌های ویژه‌ای برطرف شود، گفت: براساس آمار، پیشرفت فیزیکی بخش ساختمانی سایت مسکن مهر پردیس در پایان دولت دهم ۳۶درصد بوده اما این رقم امروز به ۸۰درصد رسیده که برای این افزایش ۴۴درصدی، حدود ۳هزار و ۳۰۰میلیارد تومان هزینه شده است.
وی ادامه داد: اگر این رقم هزینه شده را بر ۴۴درصد پیشرفت فیزیکی افزایش یافته، تقسیم کنیم می‌بینیم که برای هر یک‌درصد پیشرفت، حدود ۷۵میلیاردتومان صرف شده و این بدان معناست که برای تکمیل ۲۰درصد باقیمانده، بدون در نظر گرفتن جهش هزینه و قیمت‌های موجود، به ۱۵۰۰میلیارد تومان بودجه نیاز داریم.
چاغروندی افزود: در این بخش به‌جز منابع بانکی و آورده‌های متقاضیان، بودجه دیگری نداریم و به‌طور قطع با جهش قیمت‌ها به مبلغی بسیار بیشتر از ۱۵۰۰میلیارد تومان بیان شده، نیازمندیم. این درحالی است که به‌هیچ وجه نمی‌توانیم از متقاضیان نیز مبلغی درخواست کنیم؛ بنابراین باید برنامه‌ریزی دقیق و تدابیر ویژه برای تامین مالی پروژه‌ها و اجرای زیرساخت‌های قانونی داشته باشیم.
سرپرست شرکت عمران شهر جدید‌پردیس، کمک شورای تامین پردیس برای فراهم‌آوری بستر قانونی تامین منابع در اجرای پروژه‌ها را ضروری دانست و گفت: متاسفانه کار ما در حوزه آماده‌سازی و محوطه‌سازی، دشوارتر از کار در بخش ساختمانی است چراکه هم اکنون کمتر از ۵۰درصد پیشرفت فیزیکی داشته و اجرای آنها نیز به‌دلیل شرایط جغرافیایی سایت مسکن مهر پردیس بسیار مشکل است.
چاغروندی با بیان اینکه برای تامین قیر معابر پردیس به کمک وزارتخانه نیاز داریم، اظهارکرد: تا پیش از پایان عملیات محوطه‌سازی، امکان اسکان فراهم نشده و بلوک‌ها و محیط پیرامونی باید از هر نظر تکمیل و آماده سکونت باشد.

نشانه‌های عزم دولت برای تکمیل پردیس
با توجه به مشکلاتی که جانمایی شهر جدید پردیس دارد، مرکز تحقیقات راه، مسکن و شهرسازی به‌عنوان یکی از زیرمجموعه‌های وزارت راه‌وشهرسازی برای همکاری در حل این مشکلات و کمک به‌پیشبرد سریع‌تر پروژه اعلام آمادگی کرده است.
محمد شکرچی‌زاده، رئیس این مرکز در این زمینه در جمع خبرنگاران گفت: بازدید میدانی از پروژه‌های مسکن مهر پردیس نشان می‌دهد در جانمایی بسیاری از ساختمان‌های پروژه، دقت لازم نشده است و باید هزینه‌هایی صرف پایدارسازی شیروانی‌ها و محل استقرار ساختمان‌ها شود. وی ساخت چندین مدرسه در شهر جدید پردیس را از نقاط قوت این منطقه دانست و افزود: ساخت مدرسه در پردیس کمک می‌کند تا مفهوم شهر در منطقه شکل بگیرد.
شکرچی‌زاده اظهار کرد: بخش عمده‌ای از مشکلات، در قالب همکاری معاونت‌های مسکنی وزارتخانه قابل حل است. البته در این زمینه باید دولت نیز همکاری کند تا بتوان طرح‌های مربوط به بخش‌های روبنایی و زیربنایی را به‌درستی اجرا کرد.
وی ادامه داد: گزارش پیشرفت ساختمانی مسکن‌های مهر پروژه پردیس بیش از ۸۰درصد است اما آماده‌سازی و اقدامات روبنایی و زیربنایی پیشرفت کمتری دارند.
معاون وزیر راه‌وشهرسازی افزود: برخی فازها همچون فاز۳و ۵ وضعیت مناسبی دارند و برخی مانند فاز۱۱ پیشرفت روبنایی کمتری دارند. در مجموع به نظر می‌رسد اگر همت جدی وجود داشته باشد به نتیجه مطلوب برسد زیرا متقاضیان فراوانی برای مسکن مهر پردیس ثبت‌نام کرده‌اند و با استقرار مردم، بخش عمده‌ای از مشکلات برطرف خواهد شد.
وی با بیان اینکه در همین زمینه آقای نوبخت نیز وعده همکاری داده، ادامه داد: به‌نظر می‌رسد، پردیس برای تکمیل به ۲‌هزار میلیاردتومان بودجه نیاز دارد تا کارهای روبنایی و زیربنایی آن انجام شود.
شکرچی‌زاده گفت: در مرکز تحقیقات راه، مسکن و شهرسازی اعلام آمادگی می‌کنیم تا برای موضوع‌های فنی، تهیه بسته‌های مالی و منابع و مطالعات اقتصادی در صورت تمایل شرکت عمران شهرهای ‌جدید، همکاری‌های لازم را داشته باشیم.

 


شما مخاطبين عزيز سايت صنایع و معدن مازندران از اين پس با مراجعه به وب سايت ما مي توانيد جديد ترین مطاب را مطالعه کنید و از خواندن ان ها لذت ببريد

وچنانچه انتقادي به سايت ما داشتيد مي توانيد در قسمت نظرات ما را در جريان بگذاريد

سایت صنایع و معدن مازندران

سلام خدمت مخاطبين سایت صنایع و معدن مازندران اين پست مطالبی با ارزش و خواندنی قرار داده ایم امیدواریم با مطالعه آن نهایت استفاده را ببرید

اگر از اين پست لذت برديد و خوشتون امده در صفحات اجتماعي خود به اشتراک بگذاريد تا ديگران هم استفاده کنند.

و همچنين خواهشمنديم با نظرات و پيشنهادات خود ما را ياري بفرماييد

با گذاشتن نظر در قسمت دیدگاه ها می توانید ما را در بهتر شدن یاری کنید

کدخبر: ۳۳۳۷۱

 علی نعیمی: در تمام جهان، مبارزه و دفاع از مرزهای میهن، یکی از سوژه‌های بسیار داغ سینماگران است.

در این سال‌ها آثار بسیاری از سینماگران مطرح به ثبت رسیده که اقدام به ساخت و بازنمایی این رشادت‌ها کرده‌اند. در تقویم ایران نیز ۳۱ شهریور تا ۷ مهر را هفته دفاع مقدس نامیده‌اند. در ۸ سال جنگ ایران و عراق، رشادت‌ها و شهادت‌های جوانان ایران توجه جهانیان را به خود جلب کرد؛ جوانانی که دست خالی از مرزهای میهن و ناموس وطن دفاع کردند و از جان و دل برای آن مایه گذاشتند.
به گزارش صمت، سینمای دفاع مقدس را نباید با سینمای جنگ یکسان دانست. سینمای جنگ، ملزومات، ساختارها و قالب‌های ویژه خودش را دارد که سینمای شکل‌گرفته با عنوان سینمای دفاع مقدس هیچ‌یک از آنها را نمی‌پذیرد. سینمای دفاع مقدس را می‌توان منحصر به جنگ تحمیلی ایران و عراق دانست چراکه سینمای شکل گرفته پیرامون مسئله دفاع مقدس، برگرفته از همین واقعیت جنگ تحمیلی است.
آغاز ژانر سینمای دفاع مقدس به پس از انقلاب و آغاز جنگ ایران و عراق برمی‌گردد. پیش از انقلاب تعداد اندکی فیلم جنگی ساخته شد که در تحلیل منتقدان سینمایی چندان جدی گرفته نمی‌شوند. اصولا سینمای جنگ پیش از انقلاب به عنوان یک گونه یا ژانر سینمایی شناخته نمی‌شود. پس از انقلاب با وقوع جنگ تحمیلی ایران و عراق، سینماگران به‌ویژه سینماگران نسل جوان و جنگ، به دلایلی ازجمله تبلیغ و تهییج مردم برای مشارکت در جبهه، کمک به رزمندگان و ادای دین نسبت به همرزمان خود، جنگ را به عنوان یک موضوع اجتماعی نگاه کرده و به آن پرداختند. به همین دلیل غالب کارگردانان و سینماگران عرصه سینمای جنگ و دفاع مقدس، جوانان متاثر از انقلاب و تجربه‌کنندگان جنگ بودند.
البته از نسل سینماگران پیش از انقلاب هم کسانی بودند که در آثارشان می‌توان سراغی از سینمای جنگ گرفت. از آن جمله ساموئل خاچیکیان (عقاب‌ها)، بهرام بیضایی (باشو غریبه کوچک) و مسعود کیمیایی (گروهبان، دندان مار). اما سینماگران برجسته جنگ که به شکل حرفه‌ای به مقوله جنگ و حاشیه جنگ در سینما پرداخته‌اند، همگی از نسل انقلاب و جنگ هستند که اکنون دوره میانسالی خود را پشت‌سر می‌گذارند. نماد سینمای ملی و فیلمسازی ایرانی و وجود نماد و نشانه‌های هویت ملی- مذهبی در ژانر دفاع مقدس، بسیار واضح‌تر و نمایان‌تر از دیگر ژانرهای کار شده در سینمای ایران، نقطه آغاز شکل‌گیری و شروع خلاقیت نسل جدید و جوان فیلمساز بعد از انقلاب اسلامی و نقطه اشتراک نظام جمهوری اسلامی و فیلمسازان پیش از انقلاب برای پرداختن به موضوع دفاع مقدس به عنوان فیلم سینمایی در همین ژانر و آثار سینمای دفاع مقدس است.
در این سال‌ها البته فیلم‌های بسیاری درباره جنگ ساخته شدند و سینمای ایران در این عرصه، اواخر دهه۶۰ و اوایل دهه۷۰ دوران درخشانی را پشت‌سر گذاشت و فیلم‌های به نسبت موفقی در این ژانر ساخته شدند. فیلم عقاب‌ها و کانی‌مانگا در دهه۶۰، آژانس شیشه‌ای و لیلی با من است در دهه۷۰ و سه‌گانه اخراجی‌های ۱ و ۲ و ۳ در دهه۸۰ پرفروش‌ترین فیلم‌های سینمای دفاع مقدس در کشور بوده‌اند.

اخراجی‌ها (مسعود ده‌نمکی، دهه۸۰)
نخستین فیلم دفاع مقدس و دومین اثر پس از فیلم «آتش‌بس» که توانست رکورد میلیاردی را قاطعانه از آن خود کند. «اخراجی‌ها»، نخستین ساخته مسعود ده‌نمکی بود. ده‌نمکی با دستمایه قرار دادن ماجرای اخراجی‌ها که داستانی مستند بود، فیلم خود را با حضور جمعی از ستارگان سینمای ایران جلوی دوربین برد. این فیلم شاید بعد از «لیلی با من است» دومین فیلم مهم سینمایی باشد که جنگ تحمیلی را با زاویه طنز می‌نگرد. ده‌نمکی توانست در ۲فیلم بعدی خود نیز به فروش‌های میلیاردی دست پیدا کند و نام خود را به عنوان پولسازترین کارگردان سینمای ایران ثبت کرد. «اخراجی‌ها۳» با فروشی معادل ۵میلیارد و ۹۰۰میلیون تومان، «اخراجی‌ها۲» با فروش ۳میلیارد و ۷۵۰میلیون تومان و «اخراجی‌ها۱» با فروشی معادل ۲میلیارد و ۴۰۰میلیون تومان، رکوردداران سینمای ایران از لحاظ میزان فروش هستند.

عقاب‌ها (ساموئل خاچیکیان، ۱۳۶۴)
پرتماشاگرترین فیلم دفاع مقدس سینمای ایران که در بهترین زمان ممکن ساخته شد و به نمایش درآمد. استفاده از بازیگران معروف و محبوب ازجمله سعید راد که در آخرین لحظات برای ایفای نقش نخست انتخاب شد، در کنار ریتم پرکشش فیلم، فیلمنامه جذاب و پرداخت مناسب، همه دلایلی بود که موجب شد، فیلم به مذاق تماشاگر خوش‌اید و صف‌های طولانی در کنار سینماهای نمایش‌دهنده عقاب‌ها پدید آمد. عقاب‌ها، با ۱۶میلیون تومان فروش در اکران اول تهران، در حالی که ۳۰درصد جمعیت ۶میلیونی تهران فیلم را دیدند، پرفروش‌ترین فیلم سال۱۳۶۴ لقب گرفت.

کانی مانگا (سیف‌الله داد، ۱۳۶۷)
کانی‌مانگا، نسبت به همتایش «عقاب‌ها» فیلم بسیار بهتری بود، اما نتوانست رکورد فروش آن فیلم را جابه‌جا کند. اگر عقاب‌ها درست در بحبوحه جنگ هوایی ایران و عراق روی پرده آمد، اکران کانی‌مانگا همزمان شد با پذیرش قطعنامه و پایان جنگ. پرفروش‌ترین فیلم سال ۱۳۶۷ با رقمی نزدیک به ۱۲میلیون تومان که در اکران شهرستان‌ها هم بسیار موفق بود، تا سال‌های سال اکران می‌شد و می‌فروخت. این فیلم را نزدیک به یک میلیون نفر تماشا کردند.

افق (رسول ملاقلی‌پور، ۱۳۶۸)
«افق»، نشانه عزم راسخ سازنده‌اش برای ساخت یک فیلم جنگی پرفروش، خوش‌ساخت و حرفه‌ای بود. دومین فیلم پرفروش تهران در سال ۱۳۶۸ که نزدیک به یک‌میلیون نفر آن را تماشا کردند، با رقمی حدود ۱۶میلیون تومان و پرفروش‌ترین فیلم همین سال در اکران شهرستان‌ها متعلق به رسول ملاقلی‌پور است.

آژانس شیشه‌ای (ابراهیم حاتمی‌کیا، ۱۳۷۷)
«آژانس شیشه‌ای» در فضای ملتهب سیاسی آن سال‌ها، فیلمی جنجال‌آفرین بود و از خطری خبر می‌داد که جامعه ایران آن روز را تهدید می‌کرد: شکاف نسل جنگ رفته و عامه مردم. این شکاف حتی می‌توانست به درگیری مسلحانه و گروگانگیری تبدیل شده و عمیق و عمیق‌تر شود. فیلم پس از موفقیت در جشنواره فجر سال ۱۳۷۶ به اکران درآمد و مورد استقبال مردم قرار گرفت. دومین فیلم پرفروش سال ۱۳۷۷ رقمی حدود ۱۷۰میلیون تومان فروخت و باعث شد جایگاه حاتمی‌کیا در سینمای ایران بیشتر از گذشته به تثبیت برسد.

دوئل (احمدرضا درویش، ۱۳۸۲)
احمدرضا درویش در سال ۱۳۸۲ در حالی ساخت دوئل را آغاز کرد که پیش‌تر در «کیمیا» و «سرزمین خورشید» ساخت آثار سینمایی در حوزه دفاع مقدس با پروداکشن عظیم را به خوبی شناخته بود. از این‌رو وقتی به سراغ «دوئل» رفت، فیلم پرهزینه‌ای ساخت که برای نخستین‌بار از سیستم صدای دالبی در سینمای جنگ بهره می‌برد و صحنه‌هایی را خلق کرد که تا آن موقع (و حتی تا امروز) برای مخاطبان سینما تازگی داشت. فیلم در زمان خود به عنوان گران‌ترین فیلم سینمای ایران توانست فروشی معادل ۹۷۰میلیون تومان فروش داشته باشد و در میان آثار سینمایی، جایگاه مناسبی را کسب کرد. فروش خوب فیلم‌های سینمایی پلاک در سال۱۳۷۰، پوتین و عملیات کرکوک در سال۱۳۷۱، از کرخه تا راین در سال۱۳۷۲، پرواز از اردوگاه و حمله به اچ۳ در سال۱۳۷۴، پاتک و لیلی با من است در سال۱۳۷۵، شیدا در سال۱۳۷۸ و نسل سوخته در سال۱۳۷۹، از فیلم‌های پرفروش در عرصه سینمای دفاع مقدس در دهه ۷۰ بودند. دهه ۹۰ را باید دهه نسل جنگ دانست، بچه‌هایی که در زمان جنگ کودکی کردند امروز هرکدام دهه سوم یا چهارم زندگی‌شان را پشت سر می‌گذارند و با نگاهی دیگر وارد این عرصه شده‌اند. در دهه ۹۰ نسل بیشتری از فیلمسازان زن وارد این عرصه شدند و نگاه زنانه و متفاوت‌شان را به سینما تزریق کردند. در این دهه دیگر اثری از آثار جنگی کمال تبریزی، جمال شورجه، رسول ملاقلی‌پور و بسیاری دیگر از فیلمسازان دیده نمی‌شود. در این دوره بیشترین آثاری که در حوزه جنگ و دفاع مقدس مورد توجه واقع شدند، آثار زنان فیلمساز بود. «شیار ۱۴۳» نرگس آبیار، «ویلایی‌ها» منیرقیدی و «دریاچه ماهی» مریم دوستی از آثاری هستند که با نگاه زنانه به جنگ پرداخته‌اند. در این دهه، بیشتر آثار به مفقودان و جاویدالاثرها می‌پردازد و ایده اصلی فیلم‌ها نگاهی است که به خانواده آنها شده است. این موضوع در فیلم‌های «ملکه» به کارگردانی محمد علی باشه آهنگر، «بوسیدن روی ماه» و نیز فیلم «شیار ۱۴۳» هویداست. در واقع صحنه‌های جنگی در این فیلم‌ها کمتر دیده می‌شود و بیشتر حواشی جنگ به تصویر در آمده است؛ اتفاقی که ابتدا حاتمی‌کیا با فیلم «از کرخه تا راین» یا «بوی پیراهن یوسف» رقم زد، حالا تکامل یافته است و رنگی دیگر به خود گرفته است. سینمای دفاع مقدس در سال‌های اخیر با تجربه‌های جدید، نگاهی تاریخی به مقوله دفاع ۸ساله فرزندان ایران در مقابل رژیم بعثی عراق دارد. هرچند نزدیک به ۴ دهه از آغازجنگ تحمیلی ایران و عراق می‌گذرد اما همچنان این ژانر در سینما مورد توجه است و با هوشیاری و تیزبینی فیلمسازان می‌تواند حرف تازه‌ای برای گفتن داشته باشد و نسل‌های بعد از جنگ را با رشادت‌ها و دلاوری‌های این مرز و بوم آشنا کند.

 


شما مخاطبين عزيز سايت صنایع و معدن مازندران از اين پس با مراجعه به وب سايت ما مي توانيد جديد ترین مطاب را مطالعه کنید و از خواندن ان ها لذت ببريد

وچنانچه انتقادي به سايت ما داشتيد مي توانيد در قسمت نظرات ما را در جريان بگذاريد

سایت صنایع و معدن مازندران

سلام خدمت مخاطبين سایت صنایع و معدن مازندران اين پست مطالبی با ارزش و خواندنی قرار داده ایم امیدواریم با مطالعه آن نهایت استفاده را ببرید

اگر از اين پست لذت برديد و خوشتون امده در صفحات اجتماعي خود به اشتراک بگذاريد تا ديگران هم استفاده کنند.

و همچنين خواهشمنديم با نظرات و پيشنهادات خود ما را ياري بفرماييد

با گذاشتن نظر در قسمت دیدگاه ها می توانید ما را در بهتر شدن یاری کنید

کدخبر: ۳۳۳۷۲

صداوسیما خرده می‌گیرد که در رسانه‌های غرب، نظام سرمایه‌داری و صاحبان آگهی همه چیز را تعیین می‌کنند اما در عمل در تلویزیون ایران هم این صاحبان آگهی تنها حامی مالی نیستند بلکه به‌تدریج به عنوان تعیین‌کننده محتوا تاثیرگذار شده‌اند.

بسیاری از تهیه‌کننده‌ها شاکی هستند که اسپانسرها بیش از حد به تولید محتوا و تغییر ساختارها وارد شده، خودشان مجری تعیین می‌کنند، مهمان می‌آورند و به نام حمایت مالی در تولید محتوا ورود می‌کنند که نشان می‌دهد حضور اسپانسرها در تلویزیون تغییر ماهیت داده است.
متاسفانه بهره‌گیری از اسپانسر یک نوع اجبار شده و با قرارداد با اسپانسر، او اختیاراتی پیدا می‌کند که مثل باج دادن است. مشکلات مالی، کاربری صداوسیما را به رویکرد شبکه‌های خصوصی تبدیل کرده که نظارتی بر آنها نیست. درحال‌حاضر محتوایی تولید می‌شود که برای مخاطب نیست یعنی این محتوا به نام تلویزیون اما به کام اسپانسرهاست و به نوعی تبدیل تلویزیون به شبکه‌های خصوصی است، آن هم بدون اینکه اسپانسرها پاسخگو باشند.
این اتفاق به ضرر تلویزیون است چون مجبور است محتوا را به نفع اسپانسرها تعیین کند و به این ترتیب برنامه‌سازانی که معتقدند برنامه‌سازی موضوعی حرفه‌ای است دیگر نقشی در طراحی صحنه، بستن آیتم‌ها، دعوت از مهمان و… ندارند. اکنون هم بسیاری از تهیه‌کنندگان گلایه می‌کنند که استقلال حرفه‌ای آنها در حال از بین رفتن است. صاحبان آگهی، رویکرد فرهنگی لازم را ندارند و به این ترتیب با ورود تدریجی به برنامه‌ها، آگاهی‌زدایی می‌کنند. ما اسپانسر را به عنوان یک بنگاه اقتصادی تعریف می‌کنیم و اگر تلویزیون بزرگ‌ترین نهاد رسانه‌ای فرهنگی کشور باشد، این بزرگ‌ترین نهاد فرهنگی، به یک بنگاه اقتصادی وابسته شده است که هیچ دغدغه فرهنگی ندارد. این اتفاق سال‌ها پیش در سینما هم رخ داد و سرمایه‌گذاران وقتی در فرآیند مالی فیلم شرکت می‌کردند در انتخاب نقش برای آشنایان خود نیز تاثیرگذار بودند. در تلویزیون هم حضور اسپانسرها به نوعی است که به سودآوری و منفعت آنها منجر می‌شود و آنها متولیان آگاهی مردم خواهند شد. آنها در تلویزیون نه تنها از آشنایان خود استفاده می‌کنند بلکه حتی گاهی فیلمبردار، صدابردار و دیگر عوامل را هم از بیرون از صنف عوامل حرفه‌ای تلویزیون انتخاب می‌کنند و گاهی می‌شنویم عوامل تلویزیون و حتی تهیه‌کنندگان گلایه می‌کنند که بیکار شده‌اند و اگر تهیه‌کنندگان هم مشغول به کار باشند بیشتر به مدیران اجرایی تبدیل شده‌اند.
رضا صائمی / منتقد سینما و تلویزیون

 


شما مخاطبين عزيز سايت صنایع و معدن مازندران از اين پس با مراجعه به وب سايت ما مي توانيد جديد ترین مطاب را مطالعه کنید و از خواندن ان ها لذت ببريد

وچنانچه انتقادي به سايت ما داشتيد مي توانيد در قسمت نظرات ما را در جريان بگذاريد

سایت صنایع و معدن مازندران

سلام خدمت مخاطبين سایت صنایع و معدن مازندران اين پست مطالبی با ارزش و خواندنی قرار داده ایم امیدواریم با مطالعه آن نهایت استفاده را ببرید

اگر از اين پست لذت برديد و خوشتون امده در صفحات اجتماعي خود به اشتراک بگذاريد تا ديگران هم استفاده کنند.

و همچنين خواهشمنديم با نظرات و پيشنهادات خود ما را ياري بفرماييد

با گذاشتن نظر در قسمت دیدگاه ها می توانید ما را در بهتر شدن یاری کنید

کدخبر: ۳۳۳۷۳

بهمن مشفقی: اول مهر فرا رسید.

هنوز هم خود را آن طفل گریزپایی می‌دانم که با زمزمه محبت معلم، بی‌صبرانه و شادمانه قدم به مدرسه می‌گذارد. نسل من نسل «اتوهای زغالی» است؛ بنابراین خوب می‌توانید تصورکنید که برای اتو کردن لباس آن هم صبح روزهای رفتن به مدرسه، خانواده‌ها چقدر زحمت می‌کشیدند تا شلوار بچه‌محصل‌های‌شان اتو شده و خط شلوارشان مشخص باشد. خیلی از بچه‌محصل‌ها زحمت مادرها را در این زمینه کم و شلوارشان را شب با تدبیر و ترتیب خاص زیرتشک‌شان پهن می‌کردند و صبح روز بعد واقعا اتوشده برای پوشیدن آماده می‌شد! هنوز آن سال‌ها که از شوق رفتن به مدرسه در نخستین روز آغاز سال تحصیلی، کیف و کفش و مداد و دفتر تازه خود را شب موقع خواب، شادمانه بالای سر یا کنار رختخواب‌مان می‌گذاشتیم از جلوی چشم‌های من به قول فرانسوی‌ها «دفیله» رژه می‌رود. بی‌جهت نیست که می‌گویم هر سال در ماه مهر شادمانه، ققنوس‌وار زنده می‌شوم! سال ۱۳۲۸ شمسی (۶۹ سال پیش) من دانش‌آموز دبستان بودم و برادرم دانش‌آموز دبیرستان بود. هر کدام در اتاق‌مان یک طاقچه داشتیم که کتاب و دفتر و لوازم مدرسه را در آن چیده بودیم. برادرم استعداد عجیبی در فراگرفتن زبان فرانسه داشت و با یک دوست هم‌مدرسه‌ای‌اش شادروان ابوذر صداقت مراودات کتاب و جزوه‌های گوناگون داشت. خانه او در محله کاروانسرا و خانه ما در محله تکیه‌بر بود، به همین جهت اغلب نقش نامه‌رسان و رابط را بازی می‌کردم. در همین رفت‌وآمدها با کتاب‌هایی که رد و بدل می‌کردند آشنا شدم. رسم نبود که بدون اجازه به کتاب برادر دست بزنم، به همین دلیل وقتی این اجازه را می‌یافتم خوشحال می‌شدم. روزی نگاه من در طاقچه لوازم مدرسه برادرم به یک کتاب کوچک اما قطور افتاد و دلم می‌خواست آن ‌را ورق بزنم. کتاب مانند یک مکعب بود؛ حدود ۱۰ سانت طول و عرض و ارتفاع داشت و پشت جلدش نوشته شده بود: فرهنگ فرانسه به فارسی (اگر اشتباه نکنم خیام نام داشت). با اجازه برادر آن‌ را برداشتم و با شوق فراوان ورق زدم. بعد کتاب‌های دیگر را هم همین طور؛ اما معروف‌ترین فرهنگ فرانسه به فارسی، فرهنگ گلستانی بود.
چندی گذشت و در ایران انتشار کتاب‌های معروف مجموعه «چه می‌دانم» آغاز شد و برادرم ابتدا چند شماره از آن را خرید و من حق داشتم آن را به ترتیب بچینم! بعد از چندی برادرم متوجه شد که اصل فرانسوی آنها در تهران یافت می‌شود. او فقط متن فرانسوی‌اش را می‌خرید و می‌خواند و من متن فارسی‌اش را!
دو کتابفروشی در تهران بودند که کتاب‌ها و نشریه‌های فرانسوی را می‌آوردند؛ یکی در خیابان نادری به نام کتابفروشی «هاشت» و دیگری در خیابان جنب سفارت انگلیس به نام کتابفروشی «آکادمی». این کتابفروشی فقط غروب‌ها از ساعت ۵ تا ۸ باز بود و همین اطلاعیه خیلی از مراجعان را از سرگردانی نجات می‌داد و نشان از فرهنگ صاحب کتابفروشی داشت که برای وقت مردم ارزش قائل بود تا مردم را سرگردان نکند. من سال‌ها به خیلی از صاحبان حرف، بکارگیری این حرکت ساده اما مفید را گوشزد کردم.
مجله فرانسوی Noire et Blanche که بعدها دکتر بهزادی با تغییر جای کلمات، مجله سپید و سیاه را در ایران دایر کرد و نشریه «پاری ماچ» ازنشریه‌هایی بودند که در منزل ما راه داشتند. به‌تدریج که حجم کتاب‌ها ونشریه‌ها زیاد می‌شد تصمیم گرفتیم برای کتاب‌ها یک قفسه با چند طبقه گنجایش درست کنیم.
خوشبختانه در آن روزها نجاری به نام «آ غلام» از محله غریب‌آباد کارهای نجاری منزل ما را انجام می‌داد. شاگردی داشت که به او «لواشی» می‌گفتند. آن زمان به فکرم نرسیده بود که وجه تسمیه این لقب را جست‌وجو کنم. در غیاب‌شان با ابزاری که می‌گذاشتند شروع کردیم به درست کردن یک قفسه کتاب با گنجایش ۴ طبقه و با خوشحالی کتاب‌ها را در آن چیدیم. مدتی گذشت و تعداد کتاب‌ها روز‌به‌روز زیادتر می‌شد. زیر خانه ما مغازه مبل‌فروشی مرحوم مسرور خسروی بود. از رابطه مالک و مستاجری استفاده کردیم و یک قفسه کتاب بزرگ که لاک الکل هم به آن زده شده بود برای ما ساخت و ما را دوچندان خوشحال کرد. در این زمان ابوذر صداقت در تهران بود. در یک سفر به لاهیجان خواست آن قفسه پیشین را به او بدهیم و این کار را انجام دادیم. در آن زمان او در تهران بود و در خیابان بوذرجمهری سه‌راه سیروس (هنور چهارراه نشده بود) جنب مطب دکتر فلک‌آسا می‌نشست. روزی به دیدنش رفتیم؛ از هر دری سخنی گفته شد که با‌مزه‌ترینش سقوط ناگهانی قفسه کتابی که به او داده بودیم روی سرش و زخمی شدنش و آسیب دیدن کتاب‌هایش بود که از شنیدنش کلی خندیدیم!
اوج خریدن کتاب و مجله‌ها زمانی بود که برای تحصیل به تهران رفته بودم. روزها بعد از تعطیل شدن مدرسه و دور از چشم برادر و به بهانه‌های گوناگون از منزل ما در سه‌راه بوذرجمهری شاهپور با خط اتوبوس می‌رفتم چهارراه یوسف‌آباد نادری پیاده می‌شدم و از ضلع جنوبی خیابان مغازه‌ها را ورانداز و در مقابل بعضی مغازه‌های صفحه‌فروشی آهنگ‌ها را مجانی گوش می‌کردم و در راه وقتی به مغازه پیراشکی‌فروشی معروف خسروی می‌رسیدم، بی‌تابانه داخلش می‌شدم و یک عدد پیراشکی داغ و با کیفیت خوب نوش‌جان می‌کردم و سپس با انرژی بیشتر به مسیرم ادامه می‌دادم تا به چهارراه مخبرالدوله برسم. در آنجا ابتدا سری به انتشارات نیل می‌زدم؛ بعد در ضلع جنوب شرقی میدان به کتابخانه معروف ابن‌سینا می‌رفتم و بعد از اول خیابان شاه‌آباد (ضلع جنوبی آن) که محل استقرار کتاب‌فروشی‌های گوناگون بود که بعدها همه‌شان به خیابان مقابل دانشگاه تهران نقل مکان پیدا کردند شروع می‌کردم به کتابفروشی‌ها سرزدن و در اول میدان بهارستان برمی‌گشتم به ظلعی که یکی از معروف‌ترین کتابفروشی‌ها یعنی «کتابفروشی صفی‌علیشاه» قرار داشت وبه آن سر می‌زدم. بعد از ضلع شمالی خیابان شاه‌آباد مسیر طی‌شده را برمی‌گشتم و به تنها کتابفروشی معروف این مسیر که کتابفروشی علمی‌ها بود هم سر می‌زدم و همین طور تا چهارراه یوسف آباد-نادری می‌آمدم و با سوار شدن یک خط در ایستگاه نزدیک منزل پیاده می‌شدم. آری! تک‌تک کتاب‌های کتابخانه‌ام با خاطرات فراوانی همراه است. سفری به شهرهای گوناگون ایران نبود که من در آن کتابفروشی‌های آن شهرها را زیرورو نکرده باشم. خوب یادم می‌آید در یک سفر به شیراز در میان انبوه کتاب‌های یک کتابفروشی، کتابی پیدا کردم و سر چانه زدن برای خریدش کتابفروش به من گفت از این قیمتی که به تو گفتم پشیمانم. این کتاب بیشتر از این می‌ارزد؛ به خدا من خودم هم نمی‌دانستم این کتاب در میان کتاب‌هایم هست. تو از کجا این را پیدا کردی؟! خاطره بامزه دیگر وقتی بود که به جبهه جنگ حق علیه باطل به کرمانشاه رفته بودم و در آن لحظات بحرانی مرض رفتن به کتابفروشی مرا به یکی از کتابفروشی‌های شهر کشاند که از قرار صاحبش آدم خیلی کم‌حوصله و عصبی بود، اصلا به خریدار کتاب اجازه نمی‌داد وارد کتابفروشی‌اش شود! و از انتهای کتابفروشی از مراجعه‌کننده می‌پرسید چه کتابی لازم دارد؟! از جمله از من پرسید: چه کتابی می‌خواهی؟ گفتم کتاب: «کهنه سرباز» اثر سرهنگ نجاتی! از قرار از ثقل سامعه هم برخوردار بود و بلافاصله گفت: کهنه شلوار؟! نداریم حاجی! اینجا کتابفروشی است!
یکی از ویژگی‌های من این است که موقع غذا خوردن قسمتی از بخش خوشمزه‌اش را کنار بشقاب می‌گذارم که آن را لقمه‌های آخر برای قورت دادن قرار دهم! در این راستا لازم می‌بینم از کتابفروشی‌های نسل‌مان در شهر لاهیجان، کتاب فروشی سعادتمند و کتابفروشی آزاد هم یاد کنم که از آن کتابفروشی‌ها کتاب‌های فراوان خریدم. هنوز این جمله‌ای را که شادروان حمزه سعادتمند یک سال پیش از فوتش روزی در خیابان به پشتم زد و تا برگشتم دیدم با خنده و خوشحالی گفت: عاشق کتاب! چه کار می‌کنی؟! در گوشم طنین‌انداز است.

 


شما مخاطبين عزيز سايت صنایع و معدن مازندران از اين پس با مراجعه به وب سايت ما مي توانيد جديد ترین مطاب را مطالعه کنید و از خواندن ان ها لذت ببريد

وچنانچه انتقادي به سايت ما داشتيد مي توانيد در قسمت نظرات ما را در جريان بگذاريد

سایت صنایع و معدن مازندران

سلام خدمت مخاطبين سایت صنایع و معدن مازندران اين پست مطالبی با ارزش و خواندنی قرار داده ایم امیدواریم با مطالعه آن نهایت استفاده را ببرید

اگر از اين پست لذت برديد و خوشتون امده در صفحات اجتماعي خود به اشتراک بگذاريد تا ديگران هم استفاده کنند.

و همچنين خواهشمنديم با نظرات و پيشنهادات خود ما را ياري بفرماييد

با گذاشتن نظر در قسمت دیدگاه ها می توانید ما را در بهتر شدن یاری کنید

کدخبر: ۳۳۳۷۴

ترور و ریختن خون بی‌گناهان، به هر بهانه‌ای، غیراخلاقی و محکوم است و باید چنان در برابر آن ایستاد که جایی برای هیچ توجیهی از جانب هیچ کسی باقی نماند.

رویکرد آنها که جهان را به خودی‌ها و غیرخودی‌ها تقسیم می‌کنند (از جمله بی‌بی‌سی فارسی) و حتی حاضر نیستند در ظاهر هم تروریسم علیه غیرخودی‌ها را محکوم کنند، غیرانسانی است و فقط بر دردها و زخم‌های کهنه بشری می‌افزاید.
لحظات تلخ و دردناکی مانند آنچه در اهواز گذشت، عده‌ای را عصبانی کرده و برمی‌آشوبد؛ اما هوشیارانه به یاد داشته باشیم که در کاربرد واژه‌ها حساس باشیم. تروریست‌ها ممکن است قومیت عرب داشته باشند، به‌عمد بر هویت عربی تاکید و بیانیه به زبان عربی صادر کنند، اما ما باید مواظب باشیم که هموطنان عرب خوزستانی، پاره تن ایران هستند، ایرانیان صبوری که همه کاستی‌ها را تحمل کرده‌اند و انسجام و بزرگی ایران را پاس داشته‌اند. چنان رفتار کنیم که هموطن عرب ما هرگز نرنجد؛ او امروز بیش از هر ایرانی دیگری داغدار است.
خشونت، ترور، جدایی‌طلبی و هرگونه دمیدن بر مناقشات قومی، مذهبی یا منازعات منطقه‌ای، از جانب هر کسی که باشد، دردی از دردهای کشور و خاصه خوزستان درمان نمی‌کند. خوزستان زخم‌خورده نزدیک یک دهه جنگ و پس از آن ناکامی در بکارگیری عقلانیت کافی برای توسعه است.
خوزستان زخم‌خورده فقدان آمایش سرزمین محدود به ظرفیت‌های آب و خاک، استفاده نادرست از منابع حیاتی آب و خاک، بی‌توجهی به محیط‌زیست، ناکامی در جای دادن این سرزمین ثروتمند در چارچوب توسعه‌ای درست، فقدان سیاست قومی کارآمد و غفلت از پیامدهای ناگوار اشتباه‌های توسعه‌ای برای نیروی انسانی و امنیت انسانی و اجتماعی در این استان است. آ‌نها که نشانی جدایی‌طلبی می‌دهند و دست به خشونت می‌زنند، آنها که از ترور در هر شکل و به هر بهانه‌ای حمایت می‌کنند، آنها که آگاهانه و ناآگاهانه بر آتش مناقشات قومی می‌دمند، دردهای مردم این استان را نمی‌کاهند. این گروه به اندازه همان کسانی اشتباه می‌کنند که امنیت را فقط در شکل نظامی و انتظامی‌اش می‌بینند. خوزستان گرچه امروز داغدار مردمانش شد و خدشه‌ای بر امنیت انتظامی آن وارد آمد، اما راهکار کاستن از زخم‌های خوزستان و به تبع آن تقویت امنیت انتظامی این استان، در نگاهی همه‌جانبه به امنیت نهفته است. امنیت همه‌جانبه خوزستان فقط با عقلانیت و توسعه امکان‌پذیر است. خوزستان وقتی امنیت همه‌جانبه خواهد داشت و برای هر تروریستی محیطی ناامن خواهد بود که محیط‌زیست، اقتصاد، روابط قومی، حیات فرهنگی، توسعه فعالیت‌های اقتصادی کشاورزی و صنعتی، توسعه تجارت، برنامه‌ریزی شهری به‌منظور کاهش حاشیه‌نشینی و فقر و بقیه عوامل مؤثر بر حیات مردمان این استان، یکجا دیده شوند. حیات سیاسی به دور از پوپولیسم، رقابت‌های سیاسی مخرب، نگاه صرف امنیتی و توأم با عقلانیت پایدار توسعه، راهکار تحقق امنیت همه‌جانبه در خوزستان است. توطئه‌های خارجی محتمل‌اند، اما در محیطی توسعه‌یافته بختی برای موفقیت ندارند.

 محمد فاضلی / عضو هیات علمی دانشگاه شهید بهشتی

 


شما مخاطبين عزيز سايت صنایع و معدن مازندران از اين پس با مراجعه به وب سايت ما مي توانيد جديد ترین مطاب را مطالعه کنید و از خواندن ان ها لذت ببريد

وچنانچه انتقادي به سايت ما داشتيد مي توانيد در قسمت نظرات ما را در جريان بگذاريد

سایت صنایع و معدن مازندران

سلام خدمت مخاطبين سایت صنایع و معدن مازندران اين پست مطالبی با ارزش و خواندنی قرار داده ایم امیدواریم با مطالعه آن نهایت استفاده را ببرید

اگر از اين پست لذت برديد و خوشتون امده در صفحات اجتماعي خود به اشتراک بگذاريد تا ديگران هم استفاده کنند.

و همچنين خواهشمنديم با نظرات و پيشنهادات خود ما را ياري بفرماييد

با گذاشتن نظر در قسمت دیدگاه ها می توانید ما را در بهتر شدن یاری کنید

کدخبر: ۳۳۳۵۷

سارا اصغری: ‌کشور ایران با دارا بودن بیش از ۶۸ نوع ماده معدنی، یکی از غنی‌ترین کشورهای جهان از نظر مواد معدنی است.

با توجه به این مواد معدنی غنی در سطح کشور، صنایع معدنی نیز رشد خوبی داشته‌اند. البته با توجه به صنایع مختلف در کشور، صنایع معدنی مختلفی در طیف فلزی و غیر فلزی در کشور شکل گرفته‌اند، هرچند صنایع معدنی غیر فلزی زیر سایه فلزی‌ها کمتر دیده شده‌اند.صمت درباره صنایع معدنی غیر فلزی با سیف‌الله امیری، مدیرکل دفتر امور صنایع معدنی به گفت‌وگو نشسته که در ادامه می‌خوانید.

صنایع معدنی غیر فلزی چه اهمیتی در دنیای فعلی دارد؟
صنایع معدنی غیر فلزی شامل کالاهای منتخب و استراتژیک هستند. تنوع مواد معدنی در کشور به ۶۸ نوع می‌رسد که تعداد قابل توجهی از آن غیر فلزی است و کمتر مورد توجه قرار گرفته بود. پیش از این در اعلام آمارهای رسمی، جایگاه این مواد در رده‌های ۵ و ۶ قرار می‌گرفت و حتی آمار برخی از آنها به‌صورت گزینه «سایر» قید می‌شد، در حالی‌ که هر یک از این مواد خود جزو کالاهای خاص و گاهی اساسی به‌شمار می‌رود که مصرف زیادی را نیز به خود اختصاص داده است. عمده صنایع غیر فلزی شامل شیشه، ظروف چینی و بهداشتی، سیمان و بتن، کاشی و سرامیک، گچ و آجر، سفال و… است که بیشتر در صنایع ساختمانی کاربرد دارد.

با توجه به رکود مسکن در داخل چگونه می‌توان در بخش صنایع معدنی غیر فلزی، رونق ایجاد کرد؟
رونق بازارهای داخلی صنایع معدنی فلزی متاثر از تغییرات نرخ جهانی فلزات است، درحالی‌که رونق صنایع معدنی غیر فلزی متاثر از تغییرات اقتصادی داخلی است. برای مثال بخش اعظم صنایع معدنی غیر فلزی که شامل مصالح ساختمانی و سنگ‌های تزئینی است، به‌شدت تحت‌تاثیر رکود ساخت‌وسازها و پروژه‌های عمرانی و مسکونی دچار رکود شده‌اند. برای رونق صنایع معدنی غیر فلزی به‌طور مجزا ۲ پیشنهاد می‌توان ارائه کرد؛ یکی احیای بافت‌های فرسوده که می‌تواند بیشتر صنایع معدنی غیر فلزی و حتی فلزی را نیز به تحرک وادارد. پیشنهاد دیگر نیز استفاده از بتن در جاده‌ها به جای آسفالت است که می‌تواند سبب تحرک و تقاضا در حوزه سیمان شود.

چه راهکارهایی برای توسعه طرح‌های کانی‌ صنعتی به منظور افزایش تولید و اشتغال می‌توان ارائه کرد؟
تقویت زیرساخت‌های معدنی استان‌های مرزی کشور، یکی از راهکارهاست. بیشتر استان‌های مرزی کشور دارای ظرفیت‌های بالقوه غیر فلزی هستند.
این استان‌ها شامل خوزستان، ایلام، کرمانشاه، بوشهر و هرمزگان با عنایت به ظرفیت‌های بالای مصالح ساختمانی و کانی‌های غیر فلزی و همچنین با توجه به مزیت نزدیکی و همجواری با عراق و کشورهای حاشیه خلیج‌فارس، تقویت و تکمیل شده و توسعه زیرساخت این استان‌های مرزی و رونق صادرات باید به شدت مورد توجه قرار گیرد. استان‌های کرمانشاه، ایلام، خوزستان و لرستان از محدود مناطقی هستند که در ایران و جهان دارای ظرفیت بالقوه معادن قیر طبیعی‌اند و می‌توانند با ایجاد ارزش‌افزوده، فرصت ارزشمندی برای شکوفایی این حوزه باشند. استان‌های مرزی خراسان ‌رضوی، کردستان، آذربایجان ‌شرقی و همچنین استان‌های اصفهان و فارس در مجموع ۶۹درصد از ذخایر شناخته‌شده سنگ کشور را تشکیل می‌دهند. بیشتر صادرات سنگ‌های بریده ایران به استان اربیل عراق صادر می‌شود و مهم‌ترین بازارهای صادراتی سنگ‌های ساختمانی و تزئینی ایران، کشورهای عراق، کویت، امارات، عربستان، آذربایجان، انگلستان و ایتالیا هستند.

ایجاد یک بازار متمرکز برای مصالح ساختمانی تا چه حد می‌تواند محصولات غیر فلزی کاربردی در ساختمان‌سازی را رونق بخشد؟
یکی از راهکارهایی که در این زمینه می‌توان ارائه کرد، ایجاد شهرک‌های صنعتی مصالح ساختمانی در کشور است. البته ساخت چنین شهرک‌هایی باید بر محوریت اشتغالزایی و تولید باشد. البته تمرکز و تجمیع تمام اصناف شاغل در امر ساختمان در یک محل باعث صرفه‌جویی در وقت مشتری، کاهش ترافیک، کاهش هزینه‌ها، سهولت در تهیه تمام اقلام مورد نیاز، جذب سرمایه‌گذاران خارجی و بهره‌مندی از معافیت مالیاتی، تامین امکانات زیربنایی رایگان بر اساس قانون شهرک‌های صنعتی، به حداقل رساندن هزینه راه‌اندازی واحدهای تولید مصالح ساختمانی، پرداخت تسهیلات به واحدهای تولیدی، ایجاد مرکز فروش، جلوگیری از واحدهای غیرمجاز و خارج از نظارت اداره استاندارد، جلوگیری از مصالح تولیدی نامرغوب و غیراستاندارد و جلوگیری از هدر رفتن سرمایه‌های ملی، زمینه نظارت بر واحدهای تولیدکننده، ارائه مصالح استاندارد و نصب فناوری‌های جدید می‌شود. تمام واحدهای تولیدکننده شامل سنگ، کاشی و سرامیک، آجرنما، موزائیک، بازارهای لوله و اتصالات، شیرآلات و آهن‌آلات، میلگرد، در و پنجره، شیشه و امور تاسیسات حرارتی و برودتی و… در یک محل تجمیع می‌شوند.
البته این شهرک پیشنهادی، زمانی موفق است که با مشارکت بخش خصوصی، شهرداری، سازمان صنعت، معدن و تجارت استان و شرکت شهرک‌های صنعتی استان انجام شود. البته پیشنهاد این شهرک در استان‌هایی چون آذربایجان ‌شرقی با اشتغال پیشنهادی ۲هزار نفر در منطقه شبستر، منطقه نمین در استان اردبیل، استان اصفهان و استان قم با اشتغالزایی ۱۰هزار نفر به‌صورت مستقیم است و بیش از ۳۰هزار نفر شغل در فعالیت‌های وابسته به این شهرک‌ها به زودی اجرایی خواهد شد.

چگونه می‌توان برای صنایع معدنی غیر فلزی بازاریابی کرد؟
هزینه‌های ایجاد ارزش‌افزوده و فرآوری در مواد غیر فلزی به مراتب بیش از هزینه‌های اکتشاف و استخراج این مواد معدنی است. نکته قابل تامل این است که محصولات غیر فلزی با تقاضای بالایی در داخل روبه‌رو نیستند زیرا در داخل و خارج همواره مشتری‌های کمتری درباره مواد فلزی وجود دارند، بنابراین برای رونق بیشتر کانی‌های غیر فلزی نیاز به ایجاد بازار فروش محصولات غیر فلزی است.
به‌طور کلی یکی از چالش‌های مواد غیر فلزی، وجود نداشتن ظرفیت‌های صادراتی آنهاست. با معرفی محصولات با کیفیت در این صنعت می‌توان به‌دنبال بازار صادراتی برای آنها بود.


شما مخاطبين عزيز سايت صنایع و معدن مازندران از اين پس با مراجعه به وب سايت ما مي توانيد جديد ترین مطاب را مطالعه کنید و از خواندن ان ها لذت ببريد

وچنانچه انتقادي به سايت ما داشتيد مي توانيد در قسمت نظرات ما را در جريان بگذاريد

سایت صنایع و معدن مازندران

سلام خدمت مخاطبين سایت صنایع و معدن مازندران اين پست مطالبی با ارزش و خواندنی قرار داده ایم امیدواریم با مطالعه آن نهایت استفاده را ببرید

اگر از اين پست لذت برديد و خوشتون امده در صفحات اجتماعي خود به اشتراک بگذاريد تا ديگران هم استفاده کنند.

و همچنين خواهشمنديم با نظرات و پيشنهادات خود ما را ياري بفرماييد

با گذاشتن نظر در قسمت دیدگاه ها می توانید ما را در بهتر شدن یاری کنید

کدخبر: ۳۳۳۵۸

علی نعیمی: بر اساس اعلام معاونت هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، برگزاری دهمین جشنواره بین‌المللی هنرهای تجسمی فجر افزون بر یک میلیارد و ۹۰۰ میلیون تومان هزینه داشته است.

به گزارش صمت، معاونت هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی اواسط شهریور ۹۷ در راستای شفاف‌سازی مالی، جدول گزارش‌های مالی سال ۱۳۹۶ این معاونت را در حوزه هنرهای تجسمی منتشر کرد که بر اساس آن ۵۶ مورد حمایت، جشنواره و برنامه در زمینه گسترش هنرهای تجسمی در سال ۹۶ انجام شده است. همچنین ذیل این گزارش مالی آورده شده که گزارش‌های دیگری با جزییات بیشتر از سوی این معاونت منتشر خواهد شد.
بر این اساس، کل هزینه‌های اعلام شده از سوی معاونت هنری، ۶ میلیارد و ۷۳۹ میلیون تومان است که بخش زیادی از هزینه‌های اعلام شده در این گزارش مربوط به دهمین جشنواره بین‌المللی هنرهای تجسمی فجر است. هزینه‌ای افزون بر یک میلیارد و ۹۰۰ میلیون تومان برای برگزاری این جشنواره اعلام شده است. این هزینه شامل آیین گشایش، آیین پایانی، بزرگداشت مفاخر، هزینه اسکان هنرمندان خارجی، طراحی و ساخت تندیس، ستاد خبری، تقدیر از هنرمندان و مدیران برتر استانی، شورای هنری، داوری آثار، خدمات نمایشگاهی، حق‌الزحمه عوامل اجرایی و هزینه‌های جاری دبیرخانه جشنواره می‌شود.

بودجه‌ای که خرج نمایشگاه‌ها شد
حدود یک میلیارد و ۶۰۰ میلیون تومان برای خرید آثار فاخر و ارزشمند از هنرمندان برجسته کشور، هزینه شده که البته در این گزارش به جزییات این خرید اشاره‌ای نشده است. همچنین در راستای کمک به خرید آثار هنری از هنرمندان جوان استان‌ها، ۴۸ اثر به ارزش ۳۰۰ میلیون تومان خریداری شده است.
هزینه برگزاری نمایشگاه آثار تونی کرگ، مجسمه‌ساز آلمانی در موزه هنرهای معاصر تهران حدود ۲۲۰ میلیون تومان اعلام شده است. همچنین برای برگزاری نمایشگاه آثار علی اکبر صادقی، ۱۱۱ میلیون تومان و نمایشگاه پرویز تناولی ۸۹ میلیون تومان هزینه شده است. برگزاری نمایشگاه گنجینه موزه هنرهای معاصر نیز ۱۰۰ میلیون تومان هزینه داشته است. در ۴ مورد نیز به فعالیت‌های سینماتک موزه هنرهای معاصر تهران، ۸۱ میلیون تومان کمک شده است.
در حوزه حمایت از برگزاری دوسالانه‌های هنری، هزینه‌ای افزون بر ۴۸۸ میلیون تومان به برگزاری هفتمین دوسالانه مجسمه‌سازی، ۳۰۰ میلیون تومان برای برگزاری یازدهمین دوسالانه کاریکاتور و ۱۰۰ میلیون تومان در راستای کمک به حضور پنجاه و هفتمین بینال هنرهای تجسمی ونیز صرف شده است.
بیست و چهارمین جشنواره هنرهای تجسمی جوانان ایران، ۵۲۲ میلیون تومان هزینه داشته است. همچنین معاونت هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی ۱۱۱ میلیون تومان به ۹ جشنواره عمومی و خصوصی کمک مالی کرده است.
در این میان مبلغ ۱۷ میلیون تومان برای راه‌اندازی گالری‌های استانی کمک شده است.
بنابراین گزارش، معاونت هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی همچنین جزییات گزارش مالی جشنواره بین‌المللی هنرهای تجسمی فجر از سال ۹۲ تا ۹۵ (دوره ششم تا نهم) را اعلام کرده است.
بر این اساس، در سال ۹۲، هزینه برگزاری جشنواره بین‌المللی هنرهای تجسمی فجر، یک میلیارد و ۳۶۷ میلیون تومان بود در حالی که در سال ۹۳، این هزینه‌ها با کاهش چشمگیر به ۷۷۷ میلیون تومان رسید.
در سال ۹۴ هزینه برپایی جشنواره هنرهای تجسمی فجر بار دیگر به یک میلیارد و ۳۰۰ میلیون تومان ارتقا یافت و در سال ۹۵ نیز یک میلیارد و ۳۶۹ میلیون تومان برای این رویداد هزینه شد.
در سال ۹۶ نیز این مبلغ به یک میلیارد و ۹۰۰ میلیون تومان رسید که در مقایسه با سال‌های گذشته، نوسان متعادلی با توجه به افزایش نرخ قیمت‌ها دیده می‌شود.
بخش اعظم هزینه‌های جشنواره هنرهای تجسمی فجر در حوزه‌های جوایز، طراحی و چاپ کتاب، شورای هنری و دستمزدهاست که در دوره‌های مختلف جشنواره مشهود است. البته با نگاهی گذرا به جزییات هزینه‌های جشنواره هنرهای تجسمی در سال ۹۳ که کاهش چشمگیری داشت، می‌توان متوجه شد که در این دوره، هزینه‌هایی چون برگزاری آیین گشایش و آیین پایانی، سایت، حق‌الزحمه عوامل اجرایی، اجاره مکان نمایشگاهی و… به نسبت دوره‌های گذشته و آینده، تفاوت چشمگیری دارد و این موضوع نشان می‌دهد با حذف برخی هزینه‌ها می‌توان بزرگ‌ترین رویداد تجسمی کشور را با هزینه کمتری برگزار کرد.
بودجه هنرهای تجسمی، همواره یکی از نقاط اختلاف هنرمندان این عرصه است. مشکلاتی نظیر نبود نظارت و ناکارآمدی بودجه در این بخش باعث شده است هنرمندان نتوانند با نگاه حمایتی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی همراه شوند.

اختصاص بودجه تنها راه رفع موانع نیست
بیتا وکیلی، مشکلات به وجود آمده درباره بودجه هنرهای تجسمی را مربوط به نبود آگاهی لازم در این زمینه دانست.
این هنرمند اظهار کرد: مشکلات بودجه هنرهای تجسمی، بیشتر مربوط به آگاهی نداشتن در این زمینه است. اگر مسئولان به این نکته توجه کنند که اختصاص بودجه مناسب به هنر، بازدهی اقتصادی قابل توجهی خواهد داشت، در اختصاص بودجه به این بخش تجدیدنظر خواهند کرد. با کمی تامل در برنامه‌ریزی کشورهایی که به بودجه هنرهای تجسمی توجه ویژه‌ای دارند، می‌توان دریافت که علاوه ‌بر بازدهی در بخش اقتصادی، تاثیر بسزایی در رشد و شکوفایی فرهنگ دارد.
او افزود: البته اختصاص سرمایه و بودجه، به تنهایی برای رفع مشکلات هنرهای تجسمی کافی نیست و اگر سرمایه با زیربنای درست و تقسیم‌بندی مناسب به رشته‌های مختلف تعلق نگیرد و فقط به صورت مقطعی مورد توجه مسئولان باشد، تاثیر قابل قبولی ندارد.
وکیلی همچنین به جایگاه هنر ایران در جهان اشاره کرد و به ایسنا گفت: تولید آثار هنری در ایران نه تنها از نظر کمیت بلکه به لحاظ کیفیت هم در جایگاه بالایی قرار دارد. تجربه شخصی‌ام در سفر به کشورهای امریکایی و اروپایی ثابت کرده است کارهای فوق‌العاده‌ای به وسیله قشر بااستعداد و فعال رشته‌های هنری انجام می‌شود که بسیار ارزشمند است اما هنوز بستری برای معرفی و ارائه پیدا نکرده است.
او درباره لزوم حمایت دولت از هنرمندان و آثار هنری آنها اظهار کرد: سال‌هاست که هنرهای تجسمی، کمکی از طرف دولت دریافت نمی‌کنند و بضاعت خود را از بخش خصوصی به‌دست آورده‌اند. کمک‌های دولت در کنار حمایت‌های بخش خصوصی می‌تواند این حرکت‌ها را قوی‌تر کند. مبلغی که دولت می‌تواند با آن آثار هنری را خریداری کند، قابل مقایسه با بخش خصوصی نیست.
این هنرمند ادامه داد: با توجه به اینکه بازدهی اقتصاد در بخش حمایت و خرید هنرهای تجسمی در کوتاه‌مدت ممکن نیست، دولت باید صبور باشد و بازگشت سرمایه را به زمان بسپارد. در بسیاری از موارد، این عامل، زمان است که باعث می‌شود دولت و بخش‌های غیرخصوصی، حمایت خود را از هنرمندان و آثار آنها دریغ کنند.
وکیلی افزود: آنچه که بخش هنرهای تجسمی، بیش از هر چیزی به آن نیاز دارد، تعامل دولت و بخش‌های خصوصی در جهت رشد و ارتقای این بخش است. به‌ویژه در این دوره که رقابت در حوزه هنرهای تجسمی در منطقه خاورمیانه گسترش پیدا کرده، برگزاری نشست‌های تخصصی با وجود کارشناسان می‌تواند راهی برای از بین بردن مشکلات باشد.
او به فعالیت هنرمندان در سال‌های مختلف اشاره و عنوان کرد: هنرمندان ما با وجود حمایت‌های کم، فعالیت‌های قابل توجهی در زمینه‌های مختلف از جمله چاپ کتاب، گردآوری آثار و برگزاری مسابقه‌های هنری داشته‌اند. آنها آماده‌اند دستی را که به طرف‌شان دراز شده، بگیرند و این فعالیت‌ها را با جدیت ادامه دهند.
وکیلی در پایان خاطرنشان کرد: امیدواری ما هنرمندان همیشه با رویکردی محتاطانه همراه بوده است. هم‌اکنون هم با رویکرد جدیدی که در بخش هنری وجود دارد، امیدوار هستیم حرکت‌های حمایتی از هنر و هنرمندان به‌ویژه از طرف دولت آغاز شود و در جهت رشد آن ادامه پیدا کند.

رونق اقتصاد هنر با فعال شدن بخش خصوصی
در همین زمینه، آرش سلطانعلی، مدیر گالری ایده و مدرس دانشگاه در گفت‌وگو با صمت با اشاره به تاثیر اقتصاد هنر در رشد جامعه گفت: اقتصاد هنر در ایران بسیار نوپا و کم‌سابقه‌تر از دنیاست. نگرش جامعه ایران در این زمینه بیش از یک دهه پیشینه ندارد و می‌توان ریشه و مبنای اولیه آن را برگزاری نخستین اکسپوی هنری تهران دانست. حضور ایران در حراجی‌های بین‌المللی همچون حراج کریستیز، بونامز و ساتبی، توانست ارزش هنر ایران را در جوامع مختلف اثبات کند و روند رشد اقتصادی هنر را هموارتر سازد. در این میان، نقش نمایشگاه‌های فروش آثار هنری که به شکل خصوصی برپا شدند نیز در تسهیل این جریان بسیار حائز اهمیت بود. وی یکی از راهکارهای بهبود اقتصاد هنر در ایران را رونق بخش خصوصی دانست و گفت: هنرهای تجسمی به خاطر فعال بودن بخش خصوصی در این عرصه پیشروتر از سایر رسانه‌های هنری همچون سینما، تئاتر و موسیقی، توانسته راهکارهای اقتصادی خود را بیابد. در بخش هنرهای تجسمی، گالری‌ها به عنوان فعالان خصوصی هنر در کنار بخش دولتی، در یک دهه گذشته توانستند زمینه رشد و شرایط حرفه‌ای را در زمینه اقتصاد هنر ایجاد کنند.
همین مسئله باعث شد که حضور هنر ایران را در مارکت‌های هنری شاهد باشیم و حتی زمانی که مارکت‌های جهانی به تهدیدی برای هنر ما تبدیل شدند، همین بخش خصوصی خیلی سریع و بدون بروکراسی‌های اداری توانست با واکنش‌های سریع، از هجمه‌هایی که می‌توانست به هنر ما آسیب برساند، جلوگیری کند که نمونه موفق آن برگزاری حراج‌های هنری تهران است. چه از زاویه دید هنرمندان و چه از نگاه حاکمیت، هنر در ایران همیشه به عنوان یک مسئله مطرح شده است. در همه دنیا هنر راهکاری است که می‌توان با آن مشکلات مختلف را حل کرد. متاسفانه ما در ایران مبانی نظری درستی برای هنر نداریم و نمی‌دانیم که هنر با دین، جامعه، حکمت و اندیشه ایرانی ما چه نسبتی دارد. حالا در شرایطی که اصل هنر با مشکلاتی روبه‌‌رو است، صحبت کردن راجع به یک موضوع فرعی مانند اقتصاد هنر کمی غامض و پیچیده است.

 


شما مخاطبين عزيز سايت صنایع و معدن مازندران از اين پس با مراجعه به وب سايت ما مي توانيد جديد ترین مطاب را مطالعه کنید و از خواندن ان ها لذت ببريد

وچنانچه انتقادي به سايت ما داشتيد مي توانيد در قسمت نظرات ما را در جريان بگذاريد

سایت صنایع و معدن مازندران

صفحه 8 از 44
»... قبلی 45678910111213 بعدی 203040...«