صنایع و معدن مازندران

» دیگر کیکی برای تقسیم وجود ندارد

سلام خدمت مخاطبين سایت صنایع و معدن مازندران اين پست مطالبی با ارزش و خواندنی قرار داده ایم امیدواریم با مطالعه آن نهایت استفاده را ببرید

اگر از اين پست لذت برديد و خوشتون امده در صفحات اجتماعي خود به اشتراک بگذاريد تا ديگران هم استفاده کنند.

و همچنين خواهشمنديم با نظرات و پيشنهادات خود ما را ياري بفرماييد

با گذاشتن نظر در قسمت دیدگاه ها می توانید ما را در بهتر شدن یاری کنید

کدخبر: ۳۳۴۸۷

اقتصاد ما «اقتصاد توزیعی» است. از منظر اقتصاد سیاسی میان دو پاردایم «بازتوزیع» و «توزیع» تفاوت وجود دارد.

دولت‌های رفاه برای اینکه مردم را از رفاه بیشتر برخوردار کنند، باید مالیات بیشتر بگیرند. در این پاردایم «بازی مجموع صفر» شکل می‌گیرد؛ به این شکل که اگر فردی چیزی به‌دست آورد، چیز دیگری را از
دست می‌دهد.
یعنی در این‌گونه اقتصادها، از بخشی از نسل فعلی مالیات گرفته و به بخشی دیگر داده می‌شود. اما در اقتصاد سیاسی مبتنی بر توزیع منابع در ایران، گرچه بازی مجموع صفر در جریان است اما حق نسل آینده گرفته می‌شود تا نسل فعلی به رفاه برسد.
به قول دکتر مسعود نیلی این شاید تکان‌دهنده‌ترین رفتاری است که واقعیت همگرایی نسل ما و سیاستمداران پوپولیست این زمانه را عیان می‌کند. نسل امروز هم بدجوری فریفته سیاستمداران زمانه خود شده و با کمک آنها دارد حق نسل آینده را می‌خورد.
ما داریم حق فرزندان خود را می‌خوریم تا رفاه بیشتری داشته باشیم، در حالی که پدران ما کار کردند و ثروت آفریدند و برای ما رفاه ایجاد کردند اما ما داریم برعکس عمل می‌کنیم و سیاستمداران پوپولیست کمک می‌کنند تا ما بیشتر و بیشتر حق فرزندان
 خود را بخوریم. سیاستمداران برای خرید محبوبیت دو کار می‌کنند؛ نخست اینکه با وعده‌های توخالی فرودستان را گول می‌زنند و دوم اینکه هزینه کسب محبوبیت خود را از جیب مردم امروز و از سهم نسل آینده برمی‌دارند. مدت‌هاست که دادن وعده ترجیع‌بند بیشتر تبلیغات انتخاباتی در ایران بوده است. حتی فردی که از یک شهر کوچک و دورافتاده پیروز انتخابات مجلس می‌شود، با دادن وعده‌های توخالی هزینه رقابتش را از جیب مردم ایران برمی‌دارد.
 هر بار که انتخابات ریاست‌جمهوری برگزار می‌شود، نامزدها سطح توقعات مردم را چند پله بالاتر می‌برند. جای دوری نرویم. رقابت‌های انتخاباتی ریاست جمهوری در سال ۹۶، میدان رقابت انتخاباتی نبود، رینگ مزایده افکار عمومی برای کسب رأی بود.
در این انتخابات همه شعارها حول حراج منابع کشور می‌چرخید. بازی منصفانه‌ای نیست که ثروت چند نسل را خرج حکمرانی و خرید رضایت یک نسل کنیم. معنی پوپولیسم مگر جز این است؟ کوته‌بینی در دورنمای سیاست‌گذاری. مردم ما پیش از سیاست‌های توزیعی، سختکوش بودند. به سختی تلاش می‌کردند و از منابع و درآمدی که خلق می‌شد، مالیات می‌دادند و در اداره کشور سهیم بودند.
 پایه تخریب منابع از زمانی گذاشته شد که دولت‌ها با استفاده از ثروت نفت و برداشت بی‌رویه از منابع زیرزمینی، تمامی امور را در دست گرفتند و همه چیز را به خود و به نفت وابسته کردند. متاسفانه سیاستمداران نیز منابع را به ابزارهایی برای خرید محبوبیت و کسب رأی بدل کردند.
در همین حال، سیاستمداران از توزیع کیک سخن می‌گویند و وعده تقسیم می‌دهند، در حالی که دیگر کیکی برای تقسیم وجود ندارد.
چیزی که درحال‌حاضر توزیع می‌شود، سهم این نسل نیست و از سهم نسل‌های آینده است. در حقیقت ما داریم دست در جیب فرزندان خود می‌کنیم.

محسن جلال‌پور – فعال اقتصادی


شما مخاطبين عزيز سايت صنایع و معدن مازندران از اين پس با مراجعه به وب سايت ما مي توانيد جديد ترین مطاب را مطالعه کنید و از خواندن ان ها لذت ببريد

وچنانچه انتقادي به سايت ما داشتيد مي توانيد در قسمت نظرات ما را در جريان بگذاريد

سایت صنایع و معدن مازندران

برچسب ها

این مطلب بدون برچسب می باشد.

ارسال دیدگاه جدید

به نکات زیر توجه کنید

  • نظرات شما پس از بررسی و تایید نمایش داده می شود.
  • لطفا نظرات خود را فقط در مورد مطلب بالا ارسال کنید.