صنایع و معدن مازندران

» خوانندگانی که یک‌شبه کشف شدند

سلام خدمت مخاطبين سایت صنایع و معدن مازندران اين پست مطالبی با ارزش و خواندنی قرار داده ایم امیدواریم با مطالعه آن نهایت استفاده را ببرید

اگر از اين پست لذت برديد و خوشتون امده در صفحات اجتماعي خود به اشتراک بگذاريد تا ديگران هم استفاده کنند.

و همچنين خواهشمنديم با نظرات و پيشنهادات خود ما را ياري بفرماييد

با گذاشتن نظر در قسمت دیدگاه ها می توانید ما را در بهتر شدن یاری کنید

کدخبر: 32941

اخبار جنجالی درباره خواننده‌های پرطرفدار پاپ، سرقت ادبی در ترانه‌ها، استفاده از «پلی‌بک» و لب‌زدن در کنسرت به جای اجرای زنده تنها نمونه‌هایی از وضعیت موسیقی پاپ امروز در ایران هستند که مانند کشتی بزرگ بی‌لنگر در دریای مواج به هر سو کوبیده می‌شود و بیم نابودی آن می‌رود.

اما چرا بازار موسیقی در ایران به این روز افتاده که افراد به‌عنوان خواننده پاپ به یکباره سر بر می‌آورند، ستاره می‌شوند، ترانه‌های بی‌محتوا می‌خوانند، سرقت ادبی می‌کنند و از نمونه‌ای موفق تقلید می‌کنند، بی‌آنکه به خلاقیت و نوآوری شخصی بیندیشند. چنانکه ریتم تکراری، مضمون تکراری ترانه‌ای خالی از مفهوم و گاه صدای تقلیدی و تکراری خوانندگان چنان فضای موسیقی پاپ را پر می‌کند که نمی‌توان آنها را از هم تفکیک کرد.
به گزارش صمت، عشق، موضوع غالب ترانه‌های پاپ است. آیا تنها باید به این موضوع پرداخت و به مسائل جامعه بی‌توجه بود؟ خلأ موضوعات اجتماعی (ترانه اجتماعی) مانند مسائل زیست‌محیطی، بحران آب، آلودگی، آداب رانندگی و بسیاری مسائل دیگر جامعه در موسیقی پاپ احساس می‌شود، این در حالی است که در غرب به‌عنوان خاستگاه اصلی موسیقی پاپ، مسائل اجتماعی بخش مهمی از مضمون ترانه‌ها را به‌خود اختصاص می‌دهد.
بسیاری از کارشناسان موسیقی بر این باورند که این هنر لطیف در دهه گذشته دوباره از مسیر اصلی خود منحرف شده و حال و روز موسیقی را در کشور به این حال نزار انداخته است.
به‌اعتقاد کارشناسان امروز موسیقی پاپ بدون نظرهای کارشناسی و حرفه‌ای و تنها به پشتوانه عنوان «موسیقی جوان‌پسند» مهر تایید می‌خورد و روانه بازار می‌شود، این در حالی است که موسیقی بخش مهمی از هویت فرهنگی ایرانیان را تشکیل می‌دهد و پیشینه‌ای چندهزار ساله در تاریخ ایران زمین دارد.
سنگ‌نوشته‌های ۳ تا ۵ هزار سال پیش در شوش و لرستان و تصاویر نوازندگان دربار خسرو پرویز در تاق بستان کرمانشاه گواهی بر این مدعاست. امروز برخی اسپانسرها یا همان حامیان مالی به جان بازار موسیقی افتاده‌اند و خون آن را می‌مکند زیرا در نگاه‌شان موسیقی پاپ چیزی جز منبع درآمدی عظیم نیست.
بسیاری از حامیان مالی علاوه بر آنکه تخصصی در استعدادیابی و هنر موسیقی ندارند، برنامه مدون بلند‌مدت که هیچ؛ حتی میان‌مدت را هم دنبال نمی‌کنند. تنها موضوع برنامه‌ریزی شده آنها برنامه‌ای زود بازده است که به انتخاب یک خواننده با سلیقه شخصی و قراردادی یک‌طرفه و کاملا به نفع حامی مالی، چه به لحاظ زمان و چه به لحاظ درآمد، خلاصه می‌شود.
روند مهم تبلیغات روی این خواننده آغاز و جنجال‌ها و هیاهوهای زرد به نفع خواننده که نه، به نفع حامی مالی ترتیب داده می‌شود. چند کلیپ و تک‌آهنگ به‌طور گسترده پخش می‌شود و حامی مالی با اعمال نفوذهای حقوقی و حقیقی خود، مجوزهای لازم را برای برگزاری کنسرت تهران و شهرستان دریافت می‌کند.
حامی مالی با فروش بلیت درآمد نجومی خود را در کوتاه‌مدت کسب می‌کند و خواننده تازه‌کار خوب یا بد، به شهرت می‌رسد و در این میان این مردم هستند که با برنامه‌ای کوتاه‌مدت و تحت تاثیر تبلیغات مورد خیانت قرار می‌گیرند.
موسیقی محبوب و مردمی در اصطلاح موسیقی پاپیولار یا پاپ است، اما در کشور ما ساختار ضعیف، کپی از خواننده‌های خارجی، استفاده از ترانه‌های نازل و بی‌مفهوم، ریتم‌های یکسان و ثابت و بسیاری موارد دیگر باعث شده گاهی موسیقی پاپ ایرانی، به‌عنوان موسیقی نازل شناخته شود.
اما اگر بخواهیم در عرف موسیقی مغرب‌زمین صحبت کنیم، پاپ همان موسیقی محبوب است. این محبوبیت ممکن است در یک دوره کوتاه باشد و تاریخ مصرف داشته باشد؛ یعنی چند صباحی گیرایی داشته باشد و شنیده شود و بعد نوع دیگری از موسیقی جایش را بگیرد.
در حوزه موسیقی ملی ما بیشتر کارهای جدی محبوب می‌شوند؛ مانند تصنیف‌هایی که در گذشته ساخته و محبوب شدند و دهه‌ها در خاطره‌ها زنده می‌مانند.

اسپانسرها متخصص نیستند
سعید علیپوریان، خواننده پاپ و آهنگساز در گفت‌وگو با خبرنگار موسیقی ایرنا تاکید دارد: ما خواننده خوب کم نداریم. به کسی هنرمند گفته می‌شود که با هنر ارتباط دارد. هنرمندی که صاحب تفکر است، دغدغه‌های سازنده دارد، فرهنگساز و طبیعت دوست است، مشکلات اجتماعی فرهنگی و سیاسی را درک می‌کند و آنها را به مخاطبان خود یادآور می‌شود، هنرمند مولف است.
وی افزود: شکل دیگری از هنرمند نیز وجود دارد که من به آن هنرمند متوسط می‌گویم که در کار و تفکر، کپی‌بردار و در واقع موج سوار است. چنین فردی هنرمندِ عکس‌العمل است نه عمل؛ به‌دنبال آن است که مردم مسائل اساسی جامعه را که خود آن را درک نمی‌کند یا از آن بی‌خبر است، فراموش کنند؛ مانند مرفهین عمل می‌کند.
علیپوریان در عین حال اظهار کرد: هر دو این هنرمندان باید فعالیت کنند. من موافق محدود کردن هیچ کدام از آنها نیستم زیرا باید موقعیت برای همه برابر باشد، اما اینجا کارکرد اسپانسر اهمیت می‌یابد. اسپانسر باید هنرمند مولف انتخاب کند نه هنرمند کپی‌بردار. اما چرا برخی اسپانسرها این هنرمندان را انتخاب می‌کند؟ پاسخ منافع مالی است و اینکه اسپانسر تنها موقعیت‌های زودبازده را بررسی می‌کند چراکه متخصص نیست و مشاور هنری هم ندارد.
این آهنگساز با طرح این پرسش که «آیا هنرمند خوب در این مملکت کم است؟» ادامه داد: می‌توانم به جرات ۵۰ هنرمند درجه یک و مولف معرفی کنم که در صورت سرمایه‌گذاری روی آنها سطح موسیقی ایران به یک قدمی موسیقی جهانی می‌رسد.
این امر در صورتی میسر است که اسپانسرها ارتقای سطح بدهند، دست از پول‌پرستی بردارند و غیر از درآمد، کمی هم برای برنامه‌های بلند‌مدت هزینه کنند و مشاور بگیرند.
علیپوریان گفت: نمی‌دانم اسپانسرهای حوزه موسیقی به چه شکلی فعالیت می‌کنند، از کجا آمده‌اند و چه کسی روی کار آنها نظارت می‌کند؟
مدیرعامل خانه موسیقی نیز معتقد است: امروز رسانه ملی از موسیقی شناسنامه‌دار فاصله گرفته و چهره‌هایی مانند علف هرز در آن سر بر می‌آورند و به‌عنوان خواننده موسیقی پاپ به خورد مردم داده می‌شوند.
حمیدرضا نوربخش تصریح کرد: امروز دچار مصیبت و بلایی شدیم به نام موسیقی پاپ که یک موسیقی بی‌بنیان، بی‌مایه و بی‌هویت در محتوا، ساختار و شکل به خورد مردم داده می‌شود.

 


شما مخاطبين عزيز سايت صنایع و معدن مازندران از اين پس با مراجعه به وب سايت ما مي توانيد جديد ترین مطاب را مطالعه کنید و از خواندن ان ها لذت ببريد

وچنانچه انتقادي به سايت ما داشتيد مي توانيد در قسمت نظرات ما را در جريان بگذاريد

سایت صنایع و معدن مازندران

برچسب ها

این مطلب بدون برچسب می باشد.

ارسال دیدگاه جدید

به نکات زیر توجه کنید

  • نظرات شما پس از بررسی و تایید نمایش داده می شود.
  • لطفا نظرات خود را فقط در مورد مطلب بالا ارسال کنید.