صنایع و معدن مازندران

» حدیث نفسی دیگر؛ ۳ ساعت با شیخ‌الرئیس

سلام خدمت مخاطبين سایت صنایع و معدن مازندران اين پست مطالبی با ارزش و خواندنی قرار داده ایم امیدواریم با مطالعه آن نهایت استفاده را ببرید

اگر از اين پست لذت برديد و خوشتون امده در صفحات اجتماعي خود به اشتراک بگذاريد تا ديگران هم استفاده کنند.

و همچنين خواهشمنديم با نظرات و پيشنهادات خود ما را ياري بفرماييد

با گذاشتن نظر در قسمت دیدگاه ها می توانید ما را در بهتر شدن یاری کنید

علی سعدوندی: تلفن زنگ خورد. برای ملاقات با رئیس‌جمهوری دعوت شدم. تعجب کردم.

در چند ماه گذشته بارها افرادی را واسطه کرده بودم تا شاید دیدار با شیخ یا واعظی یا نهاوندیان انجام شود. بدون استثناء به در بسته خورده بود. تنها جهانگیری شرف حضور داده بود آن‌هم به واسطه دکتر رنانی. از آن‌سوی خط پرسید تشریف می‌آورید یا خیر؟ باز تعجب کردم، از لحنش به نظر می‌رسید انتظار دارد دعوت را رد کنم. آخر ۴ سال بدون وقفه سیاست‌های اقتصادی دولت را نقد کرده بودم. برعکس؛ درجا پذیرفتم. پرسید وسیله می‌آورید یا پیاده. پاسخ دادم پیاده.
شب متوجه شدم دعوت شخصی نبوده و عمومی است، به سبب نامه‌های نهادگرایان. خداوند بر توفیقات‌شان بیفزاید که موجب شدند صدای امثال من هم شنیده شود.
به جای مترو، تاکسی گرفتم که دیر نرسم. اجازه داده نشد تاکسی از گیت نخست جلوتر رود. اگر اقتصاددان دولتی بودی و خودرو و راننده شخصی داشتی تا در ساختمان سفید می‌توانستی بروی اما حالا باید این مسیر چندصد متری را پیاده طی کنی. برای تحویل موبایل برگشتم. متصدی موبایل‌ها بدون دغدغه در آرامش کامل یکی یکی موبایل‌ها را می‌گرفت. دیر شد برادر خدا قوت. در ورودی ساختمان سفید دوباره گیت بازرسی بود. ده‌ها پاکت دعوتنامه که دعوت شیخ را اجابت نگفته بودند. اسامی برایم آشنا بود: عرب مازار، طبیبیان، غنی‌نژاد، مومنی، نیلی، شاکری، زنوز و بسیاری دیگر. شاید بشود ادعا کرد که اقتصاددانان ما، مردان روزهای خوشی‌اند و هنگام بحران تارک دنیا می‌شوند.
وارد جلسه شدم. تلاوت قرآن از سوی دکتر نهاوندیان انجام شده بود و سخنان شیخ تازه‌ آغاز شده بود. درست مقابل ایشان نشستم. در همان حال که رئیس‌جمهوری صحبت می‌کرد فیلم‌بردار نهیب زد که اینجا ننشین. لاجرم جایم را تغییر دادم. نفر بعدی از در وارد شد و دقیقا بر همان صندلی سابقم کنار فیلم‌بردار نشست.
دکتر ربیعی مدیر جلسه بود. به هر کس ۵ دقیقه زمان داد. سخنران اول جناب دکتر رنانی بود. جالب بود هفته پیش که باهم صحبت می‌کردیم ایشان معتقد بود «امکان ندارد جناب رئیس به امثال من و شما وقت ملاقاتی بدهد.» آن روز هم‌نظر بودیم. حال به برکت نامه نهادگرایان با هم در جلسه حاضر بودیم. درباره پارادایم شیفت سیاسی حداقل یک ربع صحبت کرد. بسیار تند شیخ را موردخطاب قرار داد. ایشان با صبر و تحمل گوش می‌داد.
سخنران بعدی من بودم. شاید چون منتقد حرفه‌ای سیاست‌های اقتصادی دولت بودم، زودتر نوبتم شد. ۴ سال از عمر شریف در انتقاد از سیاست‌های پولی دولت تدبیر گذشت. با توجه به تندی سخنان استاد رنانی با لحنی مثبت آغاز کردم که دولت در عرصه‌های دیپلماسی و سیاست خارجی و امنیتی به نسبت موفق است اما دریغ از اقتصاد. عرض کردم که سیاست اولویت کاهش نرخ تورم در ابتدا معقول بود اما پس از چندی سرکنگبین صفرا فزود. نرخ بهره واقعی به بالاترین سطح در جهان رسید و طبیعی بود که تولید داخلی به ذلت افتد. عرض کردم فنر ارزی را من اول‌بار مطرح کردم و دیدید که برای چندمین بار انباشت شوک‌ها به زلزله انجامید. چرا از گذشته نمی‌آموزیم؟ توضیح دادم برای جبران کسری بودجه خانوار سیاست تثبیت قیمتی را درپیش گرفته‌ایم و این بزرگترین اشتباه است چراکه دیر یا زود اثری از تولید داخل کالاهای اساسی نخواهیم یافت و مصرف و اسراف فزونی خواهد یافت. ادامه دادم به جای الگوگیری از ونزوئلا چه نیکو باشد اگر به تجربه سیاست‌گذاری ارزی روسیه در مواجه شدن با تحریم‌ها رجوع کنیم. تورم روسیه ۴ سال پس از تحریم‌ها از ۱۷ درصد به زیر ۴درصد کاهش یافته است. تازه داشتم اوج می‌گرفتم که دکتر ربیعی کات داد. تمام.
در میان اقتصاددانان با صادق الحسینی و عبده تبریزی و زمانیان همسویی بیشتری داشتم. صادق الحسینی گریزی به تجربه روسیه زد که تبعیض قیمتی و ارز ترجیحی ضرورتی ندارد. عبده تبریزی هشدار داد که شایسته نیست به بهانه حفظ معیشت مردم در بازارها دخالت نابجا شود. زمانیان هم هدفمندی یارانه‌های سوخت را مطرح کرد و منتقد تثبیت قیمت‌ها بود.
حال نوبت ریاست محترم جمهور بود. ایشان به تحریم‌ها و موقعیت ویژه کشور پرداخت. به‌ظاهر دور جدید تحریم‌ها شدیدتر از قبل است چراکه هم تجربه امریکا بیشتر شده و هم رویکرد ترامپ تقابل است در حالی که در گذشته اوباما به دنبال توافق بود. سپس پاسخ اقتصاددانان را دادند. صداقت و صلابت در سخنان ایشان مشهود بود. کاملا واضح بود که به راهی که طی شده اعتقاد دارند و به آمار و اخبار و تحلیل‌هایی که مقامات دولتی ارائه می‌دهند اعتماد ۱۰۰ درصدی دارند. به‌طور تقریبی هیچ‌یک از نظرات انتقادی اقتصاددانان را نپذیرفتند و در رد نظرات ما بدون لکنت و با صراحت سخن گفتند. در این بخش زمانی را به پاسخگویی به بنده اختصاص دادند.
در باب نقدینگی و اولویت‌دهی به تورم و نبود رکود اقتصادی به سخنان دکتر نیلی و غنی‌نژاد و بانک مرکزی نزدیک بودند. در باب فنر ارزی، سخنان دکتر عباس شاکری و مومنی و نهادگرایان موردتوجه ویژه ایشان قرار داشت. البته وقتی چشم‌شان به بنده افتاد فرمودند: «البته نظر من این است شما هم باید جواب دهید.» اما فرصت پاسخ نبود. در باب تثبیت قیمتی هم فرمودند که با منع و اجبار و تهدید نمی‌شود کشور را اداره کرد اما انبارها را به ناحق پر کرده بودند که برخورد لازم انجام
شد.
باور رئیس‌جمهوری این است که در زمینه ارز کنترل و اقتدار در اختیار دولت است؛ حال آنکه بیشتر اقتصاددانان سیاست‌های دولت را از پیش شکست‌خورده می‌دانستند. به‌ظاهر ریاست محترم جمهور با نظرات ۳ گروه دولتی‌ها، نیاورانی‌ها و نهادگرایان آشنا است. از دولتی‌ها تعزیرات گرفته شده، از نیاورانی‌ها رکود و تاخیر و انباشت شوک تورمی و از نهادگرایان تکفیر فنر ارزی و لزوم برقراری نظام چند نرخی. بیشترین اختلاف‌نظر را حضرت شیخ‌الرئیس در آن جلسه با اینجانب داشتند. اگر فرصت می‌دادند حقایق ناب و راهکارهای بدیع را خدمت ایشان ارائه می‌دادم تا در عمل ببیند علم اقتصاد در حکمرانی به کار می‌آید. شاید رئیس‌جمهوری در وادی اقتصادی نقش وکیل مدافع مسئولان دولتی و مشاوران را به عهده گرفته‌اند هر چند شایسته است ایشان مقام خود را بالاتر ببینند. چه اشکال دارد که حقوقدان نقش خطیر قضاوت را به عهده گیرد؟ سخنان مخالفان موردی شنیده می‌شود. چه‌بسا بهتر باشد که والامقام کابینه سایه‌ای از اقتصاددانان منتقد تشکیل دهند و هر ادعای مقامات دولتی را راستی‌آزمایی کنند. مگر در کشورهای دیگر شورای‌عالی سیاست‌گذاری اقتصادی متشکل از همه نحله‌های فکری نیست؟ چرا از تجربه دیگران نیاموزیم؟ جلسه پایان یافت. گپ و گفتی آغاز شد. با ربیعی، نهاوندیان، واعظی، نوبخت و عبدالناصر همتی دست دادم. نهاوندیان ابراز علاقه کرد که با نظراتم بیشتر آشنا شود. بیشتر اقتصاددانان از اینکه ریاست محترم جمهور حتی یک نظر مخالف را نپذیرفت، سرخورده بودند اما اگر این آغازی بر تعاملات بیشتر با اقتصاددانان در آینده باشد به‌طور قطع مثبت است. پراکنده شدیم. من و دکتر خیرخواهان و دکتر فیضی هم به سوی ایستگاه مترو امام علی روانه شدیم.
زیر بارند درختان که تعلق دارند
ای خوشا سرو که از بار غم آزاد آمد


شما مخاطبين عزيز سايت صنایع و معدن مازندران از اين پس با مراجعه به وب سايت ما مي توانيد جديد ترین مطاب را مطالعه کنید و از خواندن ان ها لذت ببريد

وچنانچه انتقادي به سايت ما داشتيد مي توانيد در قسمت نظرات ما را در جريان بگذاريد

سایت صنایع و معدن مازندران

برچسب ها

این مطلب بدون برچسب می باشد.

ارسال دیدگاه جدید

به نکات زیر توجه کنید

  • نظرات شما پس از بررسی و تایید نمایش داده می شود.
  • لطفا نظرات خود را فقط در مورد مطلب بالا ارسال کنید.