صنایع و معدن مازندران

» جایزه خصوصی و جایزه دولتی؛ دو روی سکه ادبیات

سلام خدمت مخاطبين سایت صنایع و معدن مازندران اين پست مطالبی با ارزش و خواندنی قرار داده ایم امیدواریم با مطالعه آن نهایت استفاده را ببرید

اگر از اين پست لذت برديد و خوشتون امده در صفحات اجتماعي خود به اشتراک بگذاريد تا ديگران هم استفاده کنند.

و همچنين خواهشمنديم با نظرات و پيشنهادات خود ما را ياري بفرماييد

با گذاشتن نظر در قسمت دیدگاه ها می توانید ما را در بهتر شدن یاری کنید

کدخبر: ۳۲۷۷۳

علی نعیمی: جایزه‌های ادبی در ایران در حالی با هزینه‌های گوناگونی از ۱۰ تا ۴۰۰ میلیون تومان در دست برگزاری است که درباره تاثیرگذاری آنها بر فضای مطالعه در کشور هنوز نمی‌توان به طور قطع اظهارنظر کرد.

به گزارش صمت، داستان جوایز ادبی در ایران همواره داستان پرآب چشمی بوده است. از جوایزی که قارچ‌گونه از دل ناشران و انجمن‌ها و حتی اشخاص دوست‌دار ادبیات در چند سال اخیر زاییده شده‌اند تا جایزه‌هایی که سال‌های سال و با مشقت فراوان و حتی برگزاری به‌طور خصوصی در یک دفتر به حیات خود ادامه داده‌اند؛ از برگزاری آیین‌های پایانی در بزرگترین تالارهای شهر تهران تا سالن کوچک یک کافی‌شاپ در یکی از خیابان‌های فرعی مرکز شهر؛ از ناشرانی که اسپانسر برگزاری یک جایزه می‌شوند تا پول نفت که برای قدردانی از مقام ادبیات به کار جایزه ادبی نیز آمده است.
اما برگزاری جوایز ادبی در ایران به طور معمول چقدر هزینه‌ برمی‌دارد؟ این پرسشی است که این روزها و به‌دنبال مطرح شدن عدد و رقم برگزاری یکی از جایزه‌های ادبی شناخته شده در کشور بار دیگر ذهن اهالی ادبیات را به خود مشغول کرده و موضوع اهدای جایزه ادبی را مورد توجه قرار داده است.
محمدرضا سرشار، نویسنده و رئیس انجمن قلم ایران در هفته‌های گذشته و در آیین پایانی شانزدهمین دوره جایزه قلم زرین هزینه برگزاری این جایزه را در امسال ۹۰ میلیون تومان اعلام و بیان کرد: انجمن قلم ایران برای برگزاری این جایزه از حمایت نهاد کتابخانه‌های عمومی کشور و بنیاد خاتم برخوردار بوده است.
سرشار اظهار کرد: انجمن قلم ایران منبع درآمدی جز حق عضویت ندارد و این مبلغ نیز به اندازه‌ای است که تنها کفاف یک ماه حقوق کارمندان انجمن قلم را می‌دهد.
اما آنچه درباره این جایزه در سال‌های گذشته بیان شده حاکی از آن است که این جایزه به برگزیدگان خود سالانه ۸ سکه و به شایستگان تقدیر خود نیز ۴ سکه بهار آزادی هدیه داده که البته در سال‌های اخیر این جایزه به‌طور نقدی پرداخت شده است.
با نگاهی به برگزیدگان و شایستگان تقدیر این دوره از این جایزه که شامل ۴ شایسته تقدیر و ۳ برگزیده می‌شود، در این جایزه باید ۴۰ سکه بهار آزادی اعطا می‌شد که ارزش آن به‌طور تقریبی ۸۰ میلیون تومان می‌شود.
از سوی دیگر جایزه ادبی «مهرگان» به‌عنوان قدیمی‌ترین جایزه ادبی بخش خصوصی در ایران که ۱۸ دوره سابقه برگزاری دارد سالانه با رقمی معادل ۵۰ میلیون تومان در دست برگزاری است.
علیرضا زرگر، دبیر جایزه مهرگان در این باره می‌گوید جوایز ادبی در ایران این روزها یا از سوی نهادهای عمومی در دست برگزاری است یا از طریق موسسه‌های خصولتی برپا می‌شود یا اینکه دولت آنها را برپا می‌کند. جوایز مستقل بخش خصوصی را هم باید به این مجموعه اضافه کرد که تعدادشان بسیار اندک است و البته مهرگان با افتخار در زمره آنهاست.
وی درباره هزینه‌های برگزاری این جایزه ادبی می‌گوید: جایزه ما برای نفر برگزیده در سال ۷۷ یک میلیون تومان بود و امسال نیز همین رقم اهدا شد. به این رقم، یعنی ۷، ۸ میلیون تومانی که مبلغ نقدی جایزه مهرگان را شکل می‌دهد، هزینه‌های دیگری از جمله حق‌ مشاوره داوری‌ها، پاداش برخی عوامل اجرایی، هزینه سالن و تهیه هدایای غیر نقدی و نیز هزینه‌های دبیرخانه دائمی جایزه در سال که تنها دو کارمند دارد را نیز باید اضافه کنیم که در مجموع امسال حدود ۵۰ میلیون تومان را دربرمی‌گیرد.
زرگر بر این مسئله نیز تاکید می‌کند که هزینه برگزاری این جایزه جز در چند سال ابتدایی آن که حامی مالی داشت، از سوی شخص وی و نهاد جایزه مهرگان تامین می‌شود. از سوی دیگر این هزینه‌ها هر سال ۳۰ درصد بیشتر می‌شود.
زرگر می‌گوید: مهرگان ادب در سال‌های برگزاری خود به‌دنبال افزودن اعتبار به ادبیات بوده؛ نه مبلغ جایزه.
آیت دولتشاه، بنیانگذار جایزه ادبی «هفت اقلیم» که در هفت سال گذشته یکی از جوایز ثابت ادبی بخش خصوصی در ایران بوده نیز درباره حدود هزینه‌های سالانه برگزاری این جایزه از رقم ۱۰ میلیون تومان یاد می‌کند.
وی در این زمینه می‌گوید: بخشی از این هزینه‌ها را که مربوط به امور دبیرخانه جایزه ادبی است و خرید کتاب و ارسال آن برای داوران و موضوعاتی از این دست را شامل می‌شود، من خودم تامین می‌کنم و باقی هزینه‌ها که شامل تقدیر از برگزیدگان می‌شود را با حمایت اسپانسر تامین می‌کنیم که همگی افراد حقیقی به‌شمار می‌روند.
به‌گفته دولتشاه بر هزینه‌های برگزاری این جایزه در هفت سال گذشته به طور متوسط سالانه ۱۰ درصد افزوده شده است.
اما جایزه ادبی جلال آل احمد که عنوان گران‌ترین جایزه ادبی ایران را به خود اختصاص داده نیز هر سال برای برگزاری ۴۰۰ میلیون تومان هزینه دارد.
مهدی قزلی، مدیرعامل بنیاد شعر و ادبیات داستانی ایرانیان در این زمینه گفت: جایزه جلال براساس آیین‌نامه به برگزیدگان ۳۰ سکه و به شایستگان تقدیر ۱۰ سکه اهدا می‌کند اما در کنار این موضوع، باید هزینه تقدیر از برخی افراد در آیین پایانی و نیز برگزاری دوره‌های ادبی از جمله آل‌جلال در حاشیه آیین پایانی جایزه و نیز داوری و برگزاری بخش‌های ویژه را نیز در هزینه‌های برگزاری این جایزه لحاظ کرد.
قزلی ادامه می‌دهد: در جایزه جلال در مدتی که من در بنیاد عهده‌دار برگزاری‌اش بوده‌ام سعی کرده‌ایم باوجود تورم متغیر در کشور، هزینه‌ها دستخوش تغییر نشود و بنای ما بر صرفه‌جویی بوده، به همین دلیل هزینه برگزاری ما در این سال‌ها به‌طور تقریبی ثابت مانده است.
به‌گفته قزلی برای برگزاری این جایزه برخی آثار مورد نیاز داوران تهیه می‌شوند و برخی نیز در قالب هدیه در اختیار دبیرخانه قرار می‌گیرد. همچنین حدود ۱۲ نیروی انسانی درگیر در اجرای این جایزه نیز به‌دلیل فعالیت فوق برنامه و سنگین کاری خود پاداشی دریافت می‌کنند، این در حالی است که بنیاد در سال‌های گذشته باوجود اضافه شدن ماموریت‌های اجرایی خود افزایش نیروی انسانی نداشته است.
مهدی قزلی دبیر سال گذشته جایزه جلال آل‌احمد با اشاره به اینکه جایزه ادبی باید سالم برگزار شود، گفت: برگزاری هر جایزه سالمی در حوزه ادبیات در گام نخست به نفع بنیاد شعر و ادبیات داستانی است زیرا وظیفه ماست که ادبیات خلاقانه را تقویت کنیم. ما خوشحال می‌شویم که در کشورمان جایزه سالم داشته باشیم. به نظر من اگر قرار است جایزه‌ای برگزار شود، باید سالم برگزار شود؛ در غیر این صورت نمی‌تواند به ادبیات کمک کند.
وی در ادامه گفت: البته باید در تبیین خصوصی بودن جایزه هم تاملی کرد. جایزه خصوصی یعنی چه؟ آیا کلمه خصوصی در مقابل کلمه دولتی استفاده می‌شود؟ پس این جوایز باید از هر کمک دولتی و حکومتی مبرا باشند. آیا واقعا این طور است؟ پس چرا اینقدر درخواست از دولت و نهادهای عمومی برای کمک به جوایز وجود دارد؟
قزلی در پایان گفت: پرسش بعدی اینکه آیا کلمه «خصوصی» در ترکیب «جوایز خصوصی» فقط در برابر کلمه «دولتی» در ایران معنا پیدا می‌کند یا برگزارکنندگان جوایز خصوصی با جوایز دولتی دیگر کشورها هم زاویه‌هایی دارند. به این پرسش‌ها باید در فرصتی دیگر پرداخت، اما اگر نظر من را درباره جوایز ادبی می‌خواهید، در یک جمله باید بگویم جایزه باید درست برگزار شود. این مهم‌تر از خصوصی و دولتی بودن جایزه است.

 


شما مخاطبين عزيز سايت صنایع و معدن مازندران از اين پس با مراجعه به وب سايت ما مي توانيد جديد ترین مطاب را مطالعه کنید و از خواندن ان ها لذت ببريد

وچنانچه انتقادي به سايت ما داشتيد مي توانيد در قسمت نظرات ما را در جريان بگذاريد

سایت صنایع و معدن مازندران

برچسب ها

این مطلب بدون برچسب می باشد.

ارسال دیدگاه جدید

به نکات زیر توجه کنید

  • نظرات شما پس از بررسی و تایید نمایش داده می شود.
  • لطفا نظرات خود را فقط در مورد مطلب بالا ارسال کنید.