صنایع و معدن مازندران

» تعزیه، آمیخته‌ای از عشق، ارادت و هنر

سلام خدمت مخاطبين سایت صنایع و معدن مازندران اين پست مطالبی با ارزش و خواندنی قرار داده ایم امیدواریم با مطالعه آن نهایت استفاده را ببرید

اگر از اين پست لذت برديد و خوشتون امده در صفحات اجتماعي خود به اشتراک بگذاريد تا ديگران هم استفاده کنند.

و همچنين خواهشمنديم با نظرات و پيشنهادات خود ما را ياري بفرماييد

با گذاشتن نظر در قسمت دیدگاه ها می توانید ما را در بهتر شدن یاری کنید

کدخبر: ۳۳۳۳۶

علی نعیمی: تعزیه به‌عنوان یکی از نمایش‌های سنتی ایران‌زمین، آمیخته‌ای از عشق و ارادت به خاندان اهل بیت عصمت و طهارت (ع) با ریزه‌کاری‌های هنرهای نمایشی است.

به گزارش صمت، تعزیه که اجرای آن در ماه‌های محرم و صفر به اوج خود می‌رسد، به سبب اینکه در دل اجراکنندگان آن جای دارد بر دل مخاطبان نیز می‌نشیند، به همین دلیل در طول قرن‌ها به حیات خود در جای جای ایران ادامه داده است.
این آیین همواره با فرارسیدن محرم در میدان‌ها و محل‌های پرتردد شهرهای گوناگون کشور به نمایش گذاشته می‌شود و سوگ و عزای عمومی برای شهادت اهل بیت پیامبر (ص) و سید و سالار شهیدان را در قالب هنر به نمایش می‌گذارد.
در این آیین شبیه‌خوانان یا تعزیه‌گردانان با اشعار و سخنانی که به زبان‌های فارسی و ترکی قرائت می‌شود و با پوشیدن لباس‌ها و آلات رزم توجه بسیاری از مردم و رسانه‌ها حتی در سطح وسیع‌تری افراد سایر کیش‌ها و مذهب‌ها را نیز به این هنر جلب می‌کنند.
هنر تعزیه سال‌ها است به‌دلیل نبود توجه و حمایت‌های لازم نتوانسته جایگاهی را که پیش از این در میان آداب و رسوم مذهبی مردمان ایران داشته به‌دست بیاورد و مدتی است که کمتر برای ذکر مصیبت واقعه عاشورا از این هنر بومی استفاده می‌شود. نبود متولی مشخص برای حفظ میراث این هنر یکی از دغدغه‌های اهالی تعزیه است.
عنایت‌اله قاسمی از جمع‌آوری حدود ۴۳۴ مجلس تعزیه در ایران خبر داد که اکنون در دسترس کسی نیست.
قاسمی از تعزیه‌خوان‌های پیشکسوت است که در طول سال هر هفته به اجرای تعزیه می‌پردازد. او در این‌باره یه گفت: گروه ما در طول سال هر هفته در حسینیه الزهرا (س) واقع در خیابان استاد معین تعزیه اجرا می‌کند که این مجالس با هزینه‌های شخصی و بدون حمایت اجرا می‌شود. این برنامه‌ها در سایت آپارات و صفحات مجازی نیز منتشر می‌شود.
این تعزیه‌خوان که از اعضای هیات مدیره انجمن تعزیه ایران است، در ادامه افزود: اجرای این برنامه‌ها بازگشت مالی ندارد و تنها به عشق امام حسین (ع) و ائمه اطهار انجام می‌شود. تاکنون حدود ۴۳۴ مجلس تعزیه را که در سطح ایران در دسترس کسی نیست جمع‌آوری کرده‌ام و آنها را در طول سال، در ایام عزاداری و شادی بنا بر هر مناسبت اجرا می‌کنیم. از آنجا که موزه‌ای برای تعزیه وجود ندارد، این نسخه‌ها را که با زحمات بسیاری گردآوری شده در انبار مغازه‌ام نگهداری می‌کنم و تاکنون چاپ و منتشر نشده است و به‌زودی برای آن اقدامی انجام می‌دهم.
این پژوهشگر تعزیه با ابراز گلایه از نبود حمایت مسئولان از هنر تعزیه، عنوان کرد: شبیه‌خوانی و تعزیه تنها در ایام سوگواری امام حسین (ع) و دوسالانه نمایش‌های آیینی و سنتی به‌طور نسبی مورد توجه مسئولان قرار می‌گیرد و در دیگر ایام سال جایگاه خاصی ندارد.
این مدرس تعزیه در ادامه افزود: کودکان و جوانان نیز نسبت به گذشته کمتر از این هنر استقبال می‌کنند چراکه بازگشت مالی ندارد و پیشکسوتانی که همچنان تعزیه‌خوانی می‌کنند آن را به عشق معصومان و امام حسین (ع) انجام می‌دهند.
قاسمی ضمن بیان اینکه ثبت جهانی تعزیه تنها آثار معنوی داشته و منجر به حمایت مادی نشده است، اظهار کرد: مردم فکر می‌کنند تعزیه تنها همین چند مجلسی است که در ایام سوگواری امام حسین (ع) خوانده می‌شود، در صورتی‌که این هنر اگر مورد حمایت مسئولان قرار گیرد و مکانی به آن اختصاص یابد، متوجه خواهند شد ما به تعداد روزهای سال مجالس تعزیه داریم. متاسفانه دغدغه مسئولان و مدیران به حدی زیاد است که اجرای تعزیه چندان برای‌شان اهمیت ندارد؛ بنابراین جای گلایه‌ای نیست.
نبود سازکار مناسب برای حفظ میراث معنوی تعزیه و حفظ نسخه‌های خطی به‌جا مانده از گذشتگان باعث شده این هنر بومی و ملی جایگاه خود را در معرض خطر ببیند.
حسین زمانی از تعزیه‌گردانان قدیمی با اشاره به وجود ۱۴۰ نسخه مجلس تعزیه در ایران به ایرنا گفت: این نسخه‌ها هر کدام به یک داستان اختصاص دارد که از جمله آنها داستان‌های موسی و شبان، امیر تیمور و شمعون است که امروز باتوجه به گسترش هنرهای نمایشی این‌گونه موضوعات تعزیه دیگر اجرا نمی‌شود و تعزیه امروزی بیشتر در عزای اهل بیت عصمت و طهارت (ع) به‌ویژه با موضوع نهضت عاشورا اجرا می‌شود.
وی که تعزیه‌خوانی در خانواده‌اش نسل به نسل انتقال یافته با اشاره به پیشینه تعزیه افزود: تعزیه‌خوانی پیشینه کهنی دارد و از همان زمان صفویه که شروع رسمی آن در قزوین به‌عنوان پایتخت کشور بود شکل گرفت.
وی اضافه کرد: باتوجه به ترک‌زبان بودن حاکمان صفویه قزوین هم در تعزیه فارسی و هم ترکی از قطب‌‌های اصلی این هنر بوده و این هنر از اینجا به زنجان سرایت کرد.
زمانی ادامه داد: تعزیه، در دوره قاجاره با ورود استادان بزرگ به این عرصه متحول و موسیقی وارد آن شد تا جایی که اکنون بسیاری از استادان این هنر نمایشی معتقدند ۶۵ درصد تعزیه در موسیقی آن نهفته است. وی افزود: این هنر نمایشی علاقه‌مندان زیادی داشته و در هیچ دوره‌ای مخاطب خود را از دست نداده تا جایی‌که استاد مطهری در کتاب خود می‌گوید عوام در گذشته اطلاعات دینی و تاریخی بیشتری از تحصیلکردگان امروزی دارند که این به واسطه هنر تعزیه بوده است.
زمانی اظهار کرد: قزوین در حالی قطب تعزیه است که اکنون چندان مورد حمایت قرار نمی‌گیرد و به‌دلیل نبود نظارت و کنترل درست روی آن شاهد افزودنی‌های غیرمجاز در محتوای آن هستیم که تعزیه را از قالب سنتی خود خارج کرده است.


شما مخاطبين عزيز سايت صنایع و معدن مازندران از اين پس با مراجعه به وب سايت ما مي توانيد جديد ترین مطاب را مطالعه کنید و از خواندن ان ها لذت ببريد

وچنانچه انتقادي به سايت ما داشتيد مي توانيد در قسمت نظرات ما را در جريان بگذاريد

سایت صنایع و معدن مازندران

برچسب ها

این مطلب بدون برچسب می باشد.

ارسال دیدگاه جدید

به نکات زیر توجه کنید

  • نظرات شما پس از بررسی و تایید نمایش داده می شود.
  • لطفا نظرات خود را فقط در مورد مطلب بالا ارسال کنید.